Na początku trzeba uwierzyć na słowo i zrozumieć to, że producentom gotowej żywności nie zależy na naszym zdrowiu. Im zależy na pieniądzach. Ich biznes będzie kręcił się, jeśli jak najmniejszym kosztem wyprodukują jak najwięcej jedzenia. To, co widzimy na półkach sklepowych i ochoczo po to sięgamy – dalekie jest od prawdziwej żywności, do której nasze organizmy przez miliony lat przystosowywały się. Bo my, to nie tylko nasze „naście”, czy „dziesiąt” lat życia, a miliony lat ewolucji zawarte/zamknięte w naszym ciele.
Środki chemiczne i tzw. naturalne (na bazie dalekiej od natury), które dodawane są do niemal każdego gotowego produktu – zabijają nas od środka. Jest to temat dość obszerny, dlatego nie będę się tutaj rozwlekać. Czas pojąć, że nasze zrujnowane niezdrową dietą organizmy wcześniej czy później będą uzależnione od tzw. ochrony zdrowia, która w naszym kraju jest na niskim poziomie – zwłaszcza teraz. Będziemy faszerować się lekami, przepisywanymi przez lekarzy, którzy innego sposobu na leczenie nie widzą, a które to leki mają wiele działań niepożądanych. Warto mieć to na uwadze. Warto też zdawać sobie sprawę, że leki te są drogie, a stres spowodowany obsługą pacjentów – nie do zmierzenia. A wielu z chorób możemy uniknąć po prostu zdrowo i dobrze jedząc.
Kolejnym krokiem, przynajmniej na początku, powinno być przeanalizowanie sytuacji domowej. Chodzi tu o akceptację zmiany nawyków żywieniowych – przez domowników. Bez tego przejście na zdrową dietę może okazać się niemobilizujące, pozbawione motywacji i psychicznie obciążające, co nie służy efektom, które chcielibyśmy osiągnąć.
Dalej – są rzeczy, które powinny być wyrzucone z domu w pierwszej kolejności! Są to: biała mąka i biały cukier oraz wszystkie produkty, w których te składniki znajdują się. Na cukier trzeba szczególnie uważać, bo w wielu produktach jest obecny, mimo tego, że nie ma to logicznego uzasadnienia. Na tem t szkodliwości cukru pisałam już na moim blogu.
Rezygnacja z jedzenia „na mieście” także powinna być podstawą do rozpoczęcia zdrowej diety. Jest mało miejsc, gdzie można zjeść zdrowo – z racji tego, że klienci chcą zjeść dużo i tanio. Nie da się przygotować tanim kosztem zdrowego jedzenia, stąd w lokalach rzadko można spotkać zdrowe dania.
Kiedy już człowiek jest zdecydowany na zdrowe odżywianie się i odpowiedzialnie, długofalowo zamierza zająć się tym procesem (który powinien już trwać do końca życia), wówczas warto udać się do dietetyka. Fachowiec ten, zrobi badanie składu ciała, powie co należy spożywać, żeby naprawić ewentualne szkody w organizmie, co suplementować (chodzi o niedobór wielu witamin i składników mineralnych, który przyczynia się do słabej kondycji organizmu). Dietetyk zaproponuje zrobienie wyników krwi i innych parametrów (jeśli będzie taka konieczność), przeanalizuje to wspólnie z klientem i „ustawi dietę” indywidualnie pod problemy, upodobania, styl pracy i możliwości danej osoby.
Przedstawię tu zasady zdrowego odżywiania się, których ja przestrzegam jako podstawę.
Zasady zdrowego odżywiania się
Jedz po 3-5 posiłków dziennie w regularnych odstępach (co 3,5 – 4 godziny). Nie dopuszczaj do silnego głodu i przejedzenia.
Nie podjadaj między posiłkami.
Codziennie wypijaj od 1,5 do 2 litrów wody (lub więcej w zależności os sytuacji, pogody, treningu, itp.) Pij małymi porcjami, regularnie, przez cały dzień.
Jedz różnorodnie. Wybieraj produkty ze wszystkich grup z piramidy zdrowego żywienia.
Przed śniadaniem nawodnij organizm po nocy. Wypijaj szklankę lub dwie szklanki ciepłej przegotowanej wody z sokiem z cytryny (lub bez).
Śniadanie jest konieczne. Zjadaj je najpóźniej godzinę po przebudzeniu. Powinno składać się w większości z białka i zdrowego tłuszczu z mniejszą ilością węglowodanów.
Używaj ziół, są skuteczne w obronie organizmu przed chorobami (łącznie z nowotworowymi).
Kolację zjadaj 2-3 godziny przed snem.
Odstaw biały cukier i białą mąkę oraz wszystkie produkty, które je zawierają.
Jedz zdrowy tłuszcz – omega3, omega6, omega9 oraz przyjmuj witaminę D3 jako suplementację.
Samodzielnie przygotowuj posiłki. Samodzielnie piecz swoje pieczywo i ciasta.
Teraz przeglądamy nasze szafki, lodówkę i szuflady.
Wyrzucamy z kuchni wszystko, co jest niezdrowe.
Zastąpienie tego kaszami, soczewicą, makaronem bezglutenowym czy pełnoziarnistym, pestkami słonecznika czy dyni, płatkami owsianymi, komosą ryżową i grubymi kaszami – nie powinno być trudne. Do kosza powinna pójść biała mąka i biały cukier. Zamiast tego kupujemy mąkę pełnoziarnistą, mąkę ryżową, mąkę migdałową czy kokosową. Cukier zastępujemy stewią, erytrytolem, ksylitolem, itp.
Co do lodówki – wszystkie jogurty owocowe, mleko krowie, pseudosery, gotowe jedzenie do podgrzania – powinny znaleźć się w śmietniku. Zastąpić je należy jogurtami naturalnymi, mlekiem roślinnym, jogurtami sojowymi, prawdziwym serem, itp. Spożywanie mięsa powinno być ograniczone do kilku porcji tygodniowo i zastąpione rybami. Zamrażarka powinna być pełna mrożonych warzyw i owoców.
Surowe warzywa powinny w domu zajmować się w największej ilości. Sałaty, buraki, bataty, pomidory, papryka, szczypior, natka pietruszki, koperek, itd., najlepiej z ekologicznych upraw. Powinno spożywać się je kilka razy dziennie – do każdego posiłku.
Ważne są również owoce, ale z nimi trzeba uważać. Jedna porcja dziennie wystarczy. Suszone rodzynki, daktyle, morele, itp. raz na jakiś czas także mogą gościć na naszym stole. Orzechy – różne rodzaje – są zdrowe i potrzebne organizmowi. Do tego dorzucamy oleje typu: lniany, z awokado, oliwa z oliwek, olej kokosowy (w mniejszych ilościach).
Na początek taka wiedza wystarczy. Z czasem będzie przybywać pomysłów i chęci do uczenia się zdrowego życia.
Co można gotować czy przygotowywać? Obecnie jest masa przepisów czy to w Internecie czy w książkach dostępnych w księgarniach. Jest mnóstwo pomysłów na zdrowe posiłki, do których wykorzystuje się surowe produkty z ekologicznych upraw. W przepisach uwzględniane są także wartości indeksu glikemicznego poszczególnych produktów. Są ksiązki z przepisami na rozmaite sałatki ze zdrowymi tłuszczami.
Ja na swoim blogu umieszczam to, co sama robię na podstawie różnych przepisów lub wymyślam przepisy sama.
Jako program autorski zajęć dodatkowych w klasach 1-3
Człowiek nie żyje, aby jadł, ale je, aby żył.
Sokrates
Bóg zesłał ludziom pożywienie, a diabeł kucharzy.
Lew Tołstoj
Nie znoszę pustki, więc cały czas coś robię. Nie wszystkie moje pomysły mogą ujrzeć światło dzienne, bowiem zabrakłoby tego światła… ale staram się wprowadzać w życie to – na co według mnie – pozwalają warunki.
Ziarno mojej fascynacji zdrowym żywieniem oraz zdrowym stylem życia zostało zasiane kilka lat temu, kiedy byłam na prezentacji pewnego urządzenia (nie będę tu reklamować marki). Kilka miesięcy później byłam na kolejnej prezentacji – tym razem maszyn o zupełnie innym kalibrze 😉 ale tu również meritum spotkania okazało się zdrowie.
Pomyślałam… ok… wiadomo, chcą ściągnąć kasę, ale faktem było, że dwie różne instytucje mówią o tym samym. I zaczęło się. W ruch poszły książki, programy, czasopisma, czytanie, założenie bloga i dzielenie się zdrowymi daniami.
Kolejne moje kroki to uczestniczenie w kursach, studiach podyplomowych, spotkaniach o tematyce zdrowotnej. Okazało się, że budowa anatomiczna człowieka, o której uczyłam się w ogólniaku i której nienawidziłam… jest fascynująca! Działanie organów, enzymów, hormonów… działanie mózgu… wpływ witamin, składników mineralnych, niedobory białka, minerałów… skutki niedoborów… to jest to!
Po tysiącach przeczytanych stron wiem, że to co jemy – wpływa na nasz organizm. Nawyki żywieniowe budują nasze ciała i programują w nas różnorodne choroby. Od ilości spożytych i przyswojonych witamin, składników mineralnych – zależy nasze samopoczucie, witalność, psychika. Od tego co jemy, w zdecydowanej większości, zależy czy zachorujemy na nowotwór, chorobę Alzheimera cukrzycę, itp. Temat jest naprawdę poważny i jednocześnie fascynujący!
Wiele najnowszych badań wskazuje na to, że styl odżywiania może decydować o depresji wśród dzieci i młodzieży (problem naprawdę poważny), o autyzmie, ADHD, czy powodować poważne problemy z uczeniem się. Oprócz odżywiania się duże znaczenie mogą tu mieć takie parametry jak zanieczyszczone środowisko, pośrednie spożywanie plastiku i obciążenie metalami ciężkimi. Jednak racjonalne odżywianie się ma moc niwelowania tych problemów.
Pracuję w szkole. Widzę co dzieci przynoszą do jedzenia. Widzę kolejki na przerwach przy automatach ze śmieciowym jedzeniem i przy sklepiku szkolnym (o podobnej jakości produktów). Nawyki żywieniowe w wielu rodzinach i podejście do tematu zdrowego żywienia dalece odbiega od ideału. Stąd bierze się coraz wyższy odsetek otyłych dzieci, dzieci z depresją, z cukrzycą, łuszczycą, problemami z zachowaniem, z uczeniem się, itp.
Na szczęście z roku na rok coraz bardziej udaje mi się dotrzeć do większości dzieci, z którymi mam bezpośredni kontakt.
Konsekwencją mojego zainteresowania tematem wpływu pokarmu na życie człowieka i jego funkcjonowanie w szerokim zakresie – jest program profilaktyczny „Zdrowo żyć” dla klas I-III szkoły podstawowej.
Przytoczę tu wstęp do programu oraz jego charakterystykę.
Zdrowie i dobre samopoczucie, to nie tylko efekt prawidłowego, zbilansowanego odżywiania się (odpowiednia ilość składników mineralnych, witamin, białka, itd.) czy dbanie o higienę ale także różne formy ruchu i pozytywne myślenie. Poczucie bezpieczeństwa, harmonia z naturą i społeczeństwem, równowaga wewnętrzna to czynniki, które również mają wielki wpływ na utrzymanie stanu zdrowia. Wszystko to razem składa się na prawidłowe funkcjonowanie organizmu i szczęśliwe życie na każdej płaszczyźnie. Takie pojęcie zdrowia jest bazą do ułożenia programu, którego zrealizowane treści oraz opanowanie przewidywanych osiągnięć przez uczniów staną się jednym z czynników zapobiegania chorobom zarówno fizycznym, jak i psychicznym.
Dzieci, do których kierowany jest program, z racji wieku, są najbardziej podatne na wpływ dorosłych i ich przyzwyczajenia (innymi słowy dorosły jest wzorem, który należy naśladować). Jednocześnie jest to wiek, w którym młode organizmy kształtują się i w związku z tym potrzebują wartościowego pokarmu oraz sprawdzonych technik radzenia sobie ze stresem (bo obecnie dzieci także przeżywają stres, mimo tego, że nam dorosłym wydaje się, że jest inaczej). Najmłodsze klasy szkoły podstawowej to lata, w których nabywa się umiejętności i kształtuje nawyki, które są podstawą przyszłego życia. To lata, które nauczyciel i rodzice mogą wykorzystać do wprowadzenia zasad zdrowego życia. Z dużą dozą prawdopodobieństwa zasady te, okażą się w przyszłości ostoją i pomocą podczas burzliwego okresu dojrzewania. Wtedy to psychika i ciało narażone są na burzę hormonów, których konsekwencją mogą stać się nieprzewidywalne zdarzenia (przygody z niszczącymi dietami, konflikty w grupie rówieśniczej czy narkotyki).
Czasy, w których żyjemy to eksperymentowanie na produktach żywieniowych. To masowa produkcja pożywienia z gigantyczną dawką chemii, której organizm ludzki nie jest w stanie przyswoić. Wieloletnie badania dowiodły ponad wszelką wątpliwość, że to co jemy wpływa bezpośrednio na nasze zdrowie, a niewłaściwa dieta i związane z tym niedobory pierwiastków i witamin oraz czynniki toksyczne są powodem około 80% chorób. Każdy nieświadomy lub nieodpowiedzialny konsument po kilku czy kilkunastu latach spożywania tego co dostępne jest w marketach (czyli w większości jest to żywność przetworzona) – zapada na choroby cywilizacyjne takie jak: nadciśnienie tętnicze, miażdżyca, choroba wieńcowa, otyłość, cukrzyca, osteoporoza, próchnica zębów, choroba wrzodowa, choroby alergiczne, nowotwory, choroby psychiczne, depresje. Choroby te zyskały miano epidemii obecnych czasów. Warto jednak zaznaczyć, że nie tylko jedzenie ma znaczenie przy rozwijaniu się chorób cywilizacyjnych. Ważny bowiem jest fakt, że ludzie coraz mniej ruszają się, stosują używki, żyją pod ciągłą presją. Do tego dochodzi zanieczyszczone środowisko, w którym żyjemy i oddychamy (ze znaczną ilością metali ciężkich). Korzystanie przez rolnictwo z nawożenia mineralnego i stosowanie środków ochrony roślin sprawia, że żywność zawiera związki chemii nieorganicznej. Z kolei hodowcy zwierząt używają antybiotyków i hormonów do „produkcji” mięsa. Wszystko to jest zapalnikiem do powstania poważnych chorób. To co jemy wpływa na rozwój naszego organizmu. Pożywienie to nasze paliwo zapewniając nam dobre samopoczucie, energię i brak chorób (zarówno fizycznych, jak i psychicznych). Okazuje się, że konsument musi wziąć własne zdrowie w swoje ręce, bowiem inaczej nie można postąpić, jeśli chce się być zdrowym.
A dzieci? Wszystkie wyżej wymienione czynniki sprzyjające powstawaniu chorób, mają jeszcze bardziej niszczący wpływ na młody rozwijający się organizm dziecka. Okazuje się, że niewielu rodziców rozumie powagę sytuacji i wie, że istnieje ścisły związek między tym co człowiek zjada a jego zdrowiem. W związku z tym już małe dzieci cierpią na otyłość a konsekwencją tego, wcześniej czy później będą choroby cywilizacyjne. Nam jako dorosłym powinno zależeć na uświadamianiu naszych dzieci i prawidłowym odżywianiu ich, by zapewnić zdrowie i długie, radosne życie. Niestety, tak nie dzieje się, stąd każdego roku wśród dzieci pojawiają się nowe przypadki zachorowań na cukrzycę, astmę, egzemę i inne choroby. W większości przypadków to dorośli ponoszą odpowiedzialność za cierpienie swoich dzieci.
Podsumowując, głównymi przyczynami chorób cywilizacyjnych zarówno wśród dzieci, jak i dorosłych są:
– wadliwe odżywianie, bogato kaloryczne, rafinowane a w związku z tym ubogie w witaminy i składniki mineralne; spożywanie pokarmów przetworzonych, z dużą zawartością soli, tłuszczu zwierzęcego, dodatków chemicznych do produkcji żywności; spożywanie białej mąki, cukru rafinowanego (w postaci batonów, cukierków, żelek, parówek, kabanosów, itd.).
– spożywanie produktów, przez które zostaje zaburzone przyswajanie witamin i składników mineralnych,
– zbyt małe spożycie warzyw i owoców,
– mała aktywność fizyczna (siedzenie przed tabletami, telewizorami, dojeżdżanie wszędzie samochodem, itd.).
– stykanie się ze szkodliwymi substancjami w powietrzu, metalami ciężkimi, promieniowaniem,
– problemy w relacjach z ludźmi, brak równowagi psychicznej (co oprócz wadliwego odżywiania się prowadzi do problemów natury psychicznej),
– zubożenie naturalnego środowiska; zanieczyszczenie wód i środowiska.
Już od najmłodszych lat powinno kształtować się wśród dzieci nawyki zdrowego żywienia. Szkoła jest miejscem, w którym można a nawet powinno się to robić. Zarówno nauczyciele, jak i rodzice zobowiązani są do tego, by uświadamiać dzieci, że to co jedzą buduje ich organizmy. Dorośli nie powinni dopuszczać do tego, by dzieci jadły śmieciowe jedzenie (czyli bez wartości, które bardziej szkodzi niż pomaga). Można edukować dzieci w zakresie zdrowego żywienia zarówno podczas zajęć dydaktycznych, jak i poza zajęciami (np. w świetlicy czy w ramach godzin pozalekcyjnych). Jest to nawet wskazane ze względu na treści wynikające z podstawy programowej.
W klasach 1-3, do których kierowany jest niniejszy program, w podstawie programowej zdrowe żywienie ujęte jest w: Treści nauczania – wymagania szczegółowe, IV. Edukacja przyrodnicza, punkt 2. Osiągnięcia w zakresie funkcji życiowych człowieka, ochrony zdrowia, bezpieczeństwa i odpoczynku.W podpunktach, między innymi, możemy przeczytać: (uczeń) wymienia wartości odżywcze produktów żywnościowych; ma świadomość znaczenia odpowiedniej diety dla utrzymania zdrowia, ogranicza spożywanie posiłków o niskich wartościach odżywczych, i niezdrowych, zachowuje umiar w spożywaniu produktów słodzonych, zna konsekwencje zjadania ich w nadmiarze; przygotowuje posiłki służące utrzymaniu zdrowia.
Szkoła jest miejscem, w którym dziecko spędza większość swojego czasu, zatem to tutaj młody organizm funkcjonuje w całej swej okazałości (pod względem fizycznym i psychicznym). Jeszcze raz warto podkreślić, że szkoła to dobre miejsce, czas i okazja do promowania zdrowego żywienia wśród dzieci. (Podstawa programowa wychowania przedszkolnego i kształcenia ogólnego).
Pogram kierowany jest do uczniów klas 1-3 szkoły podstawowej. Powstał z myślą o promowaniu zdrowia wśród najmłodszej grupy wiekowej. Chodzi tu zarówno o zdrowie fizyczne, jak i zdrowie psychiczne (bowiem są ze sobą ściśle powiązane). To właśnie organizm dziecka jest najbardziej narażony na skutki uboczne nieracjonalnego odżywiania się oraz niezdrowego stylu życia. Nieprawidłowe odżywianie się, o którym mowa, niestety w obecnych czasach jest na porządku dziennym w wielu domach, o czym świadczą statystyki zapadania na choroby cywilizacyjne zarówno wśród dzieci, jak i osób dorosłych. Nauczyciel w klasach najmłodszych powinien uświadamiać dzieci z zakresu zdrowego odżywiania się oraz zdrowego stylu życia. Profilaktyka zdrowotna ma wielkie znaczenie i w związku z tym napisałam program autorski, który może być realizowany zarówno na zajęciach dydaktycznych (realizując podstawę programową), jak i w postaci innych form zajęć pozalekcyjnych.
Główne treści kształcenia i wychowania w proponowanym programie skupiają się wokół dwóch działów tematycznych:
Zdrowy styl życia (kontekst fizyczny i psychiczny).
oraz
Zasady zdrowego odżywiania.
Treści zawarte w pierwszej części programu sprawią, że dzieci:
– podniosą lub ugruntują pozytywną samoocenę,
– będą sobie radzić ze stresem (który negatywnie pływa na przyswajanie składników odżywczych oraz na zachowanie), poznają sposoby relaksowania się,
– poszerzą swoją wiedzę na temat znaczenia higieny osobistej, mycia owoców i warzyw oraz higienicznego przygotowywania posiłków,
– dowiedzą się jak zapobiegać infekcjom i zachować się podczas choroby (skąd biorą się choroby zakaźne i jak na nie reagować),
– zdobędą wiedzę na temat znaczenia ruchu dla zdrowia,
– będą nazywać swoje emocje,
– odkryją, przemyślą lub zastanowią się nad swoją pasją i będą ją rozwijać,
– nauczą się reagować na różne formy agresji ze strony rówieśników (lub dorosłych),
– dowiedzą się czym jest zanieczyszczenie środowiska i jakie niesie ze sobą zagrożenie dla zdrowia,
– poznają numery alarmowe i będą wiedziały jak i kiedy ich użyć.
W drugiej części programu dzieci:
– poznają podstawowe organy w ciele człowieka, odpowiedzialne za nasze trawienie,
– zdobędą podstawową wiedzę na temat działania mechanizmu jakim jest ludzki organizm,
– poznają zasady zdrowego odżywiania się w szerokim kontekście znaczenia tego słowa: odpowiednie pory posiłków i ich ilość, znaczenie witamin i składników mineralnych, pojęcie kalorii, tłuszczu, odpowiednia ilość wody w diecie, itp.,
– poznają główne składniki wszystkich pokarmów: węglowodany, białka i tłuszcze,
– dowiedzą się jak bardzo niszczący pływ na zdrowie mają cukier i biała mąka,
– nauczą się czytać skład produktów (także aplikacja w telefonie, np. zdrowe zakupy),
– będą krytycznie odnosić się do reklam w telewizji (dotyczących jedzenia, suplementów w kosmetyków),
– poznają skutki nieprawidłowego odżywiania się – choroby fizyczne i psychiczne,
– dowiedzą się, że jedzenie wpływa na samopoczucie, mózg, nasze reakcje i emocje,
Taki mam projekt, który chciałabym zrealizować w jak najbliższej przyszłości. Pandemia znacznie ogranicza nas. Mam jednak nadzieję, że uda się! J Poniżej bibliografia, która została zawarta w programie. Jednak jestem już bogatsza o kolejne – 5 pozycji – których tu nie ma… ale pojawią się przy wznowieniu edycji… 😉
Bibliografia:
Woś H., Staszewska-Kwak A., Żywienie Dzieci, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa, 2012
Kto tam mógł siedzieć? Może pani z walizką i łzami w oczach. Co wydarzyło się przed, a co po? Może dziecko, które zabłądziło? Może pan, który dostał zawału, a ludzie dookoła myśleli, że jest pijany?
Obrazki, które możemy zobaczyć w każdej chwili, a który wzbudzają naszą wyobraźnię. Warunek? Trzeba być choć trochę wrażliwym i kreatywnym (a to to chyba nie jest trudno :)).
Często tak powstają filmy czy spektakle. Na bazie obserwacji czy doświadczeń tworzy się historię czyjegoś życia. Każdy człowiek to inna interpretacja tego samego obrazu.
Taka oto latarnia? Z czym kojarzy się? Dlaczego jest zapalona? Poranek to czy wieczór? Jaka pora roku? jesień to czy koniec zimy… Jakie miasto… a może wieś?
Warto puścić wodze fantazji… Taka medytacja… 🙂 Rozwija, relaksuje, wpuszcza nas w zakamarki krainy naszej wyobraźni.
Jak to się skończy? 🙂
Dajcie znać dokąd zaprowadziło Was doświadczenie, przejawiające się obrazami w wyobraźni. 🙂 Może wspólnie nagramy lub wystawimy thriller, komedię, dramat czy kryminał… 😉
W ostatni weekend miałam ogromną przyjemność uczestniczyć w warsztatach teatralnych/szkoleniu prowadzonym przez Teatr Dramatyczny im. Aleksandra Węgierki w Białymstoku.
Warsztaty/szkolenie kierowane jest do nauczycieli, chcących rozwijać swoje kompetencje w zakresie organizacji teatru w szkole.
Ruch sceniczny – był to pierwszy temat szkolenia, składającego się z sześciu modułów… także – jeszcze pięć przede mną. 🙂
To nie jest moje pierwsze szkolenie w zakresie prowadzenia teatru w szkole. Uczestniczyłam już w kilku takich warsztatach na przestrzeni kilku lat.
Niesamowite przeżycia. Sprawdzanie własnych możliwości. Szansa postawienia się w sytuacji dziecka/ucznia. Uczenie się empatii. Występowanie przez publicznością (grupa szkoleniowa i prowadzący). Otwartość, dobra energia, kultura osobista… Mogłabym tak wymieniać i wymieniać.
Idea teatru w szkole/kółko teatralne… to nie tylko wizja przedstawienia artystycznego na koniec roku szkolnego czy na akademię, ale to inegracja grupy szkolnej/klasowej, uczenie wyrozumiałości, współpracy, przełamywanie lęków i stresu związanego z wystąpieniem publicznym. To zabawa i miłe spędzanie czasu. To uczenie empatii, życzliwości w stosunku do siebie nawzajem. Wystawienie sztuki teatralnej jako uwieńczenie pracy – to tylko jeden z aspektów. Taki finał, do którego dochodziło się ciężką pracą przez długi czas, a którego wcale nie musi być.
Mam nadzieję, że uda mi się w niedalekiej przyszłości połączyć moje zainteresowania zdrowym żywieniem i chęć stworzenia teatru w szkole. Może wyjść z tego całkiem ciekawy projekt.
