Kiedyś już pisałam o teatrze obrazkowym Kamishibai, którego korzenie sięgają XII wieku, a który ma swoją reaktywację w czasach obecnych. Szkoły i przedszkola zaczynają sięgać po tę sztukę, by urozmaicić zajęcia. Zalety teatrzyku są ogromne. Systematyczne używanie go na zajęciach i dostosowanie opowieści do grupy wiekowej może zdziałać cuda w komunikacji uczeń – dorosły. Teatrzyk nie jest skierowany tylko do małych dzieci i klas początkowych. Właściwie podejście do tematu w klasach starszych (tylko tutaj wybierałabym chętne osoby, żeby nie szarpać sobie nerwów popisami młodzieży przed rówieśnikami) może sprawić, że dzieci otworzą się, będą chciały wypowiadać się rzeczowo i logicznie, po prostu będzie im się chciało.

Teatr Kamishibai może być wstępem do tematów społecznych. Opowieść przedstawiana przez czytającego może poruszyć trudne emocje, przedstawiać trudne sytuacje, wzbudzić rozmowę na temat wysłuchanej opowieści i przez to skłonić do szukania rozwiązań. Młodsze dzieci uwielbiają baśnie. Na podstawie baśni można poruszyc wiele problemów wychowawczych, moralnych, społecznych. Starszym dzieciom można przedstawiać baśnie japońskie – mniej znane w POlace, lub po prostu dzieci same mogą narysować jakiś problem, który je trapi i na podstawie ich prac stworzyć opowieść i o tym porozmawiać.

Omawianie lektur szkolnych. Temat, który także jest doskonały na zajęcia z teatrem obrazkowym Kamishibai. Kolejność układania zdarzeń w opowiadania, noweli, powieści.

Przenosząc się w świat opowieści, nasz mózg staje się kreatywny, zrelaksowany, odpoczywa. Nie jest przeładowany bodźcami z różnych stron. Skupia się na „tu i teraz”, co jest w dzisiejszych czasach niesamowicie potrzebne. Stosując Kamishibai można inspirować dzieci do kończenia danej historii i wyciągania wniosków. Młodzież może układać własne opowieści i je przedstawiać widzom.

Ważna jest atmosfera, wyciszenie, bycie w obecnej chwili.

Jest bardzo dużo możliwości przeprowadzania zajęć z Kamishibai w zależności od wieku widzów. Warto sięgać po tę metodę pracy.

Trzeba też pamiętać, że miejscem zabawy z teatrem nie musi być szkoła czy inna instytucja edukacyjna. Równie dobrze może to być drogocenny czas spędzony razem ze swoimi dziećmi w domu.

Mam taki teatrzyk na własność. Osobisty. Leży w szafie wraz z kilkoma opowieściami i czeka na wyjątkowe okazje. Nie był tani… Ale czego nie robi się by rozwijać zainteresowania i pasje? Jaką radość przynosi moim dzieciom! Mój syn już dwa lata temu czytał baśnie swojej siostrze, wówczas dziewięciomiesięcznej. 🙂
Piękna sprawa, skupiająca umysł na „TU I TERAZ”.

Teatr Kamishibai to inaczej teatr ilustracji. Jest to technika czytania i prezentacji, wywodząca się z Japonii. Powstała w około XII wieku w tamtejszych świątyniach buddyjskich.
Drewniana walizka (butai), która w magiczny sposób przeistacza się w wielką przygodę. Przygoda ta zaczyna się od zamieszczenia w walizce historii zaklętej w obrazkach…
Co chcemy przedstawić naszym widzom? Kto może być widzem?

Każda opowieść nadaje się do przedstawienia w formie teatrzyku Kamishibai. Może to być bajka, problem wychowawczy, nauka planet czy chronologiczne układanie wydarzeń wcześniej przeczytanej książki/czytanki.
Powyższe zdanie mogłoby sugerować, że jedyne zastosowanie teatrzyku to szkoła i zajęcia lekcyjne. Nic bardziej mylnego.
Teatrzyk świetnie spełni swoją rolę dosłownie w każdym miejscu!
Świetlica, Przedszkola, Poradnie Psychologiczne, Dom Dziecka, Domy Seniora, imieniny czy urodziny dziecka, spotkania towarzyskie z udziałem dzieci lub nie…

Obrazki można kupić, samemu narysować, zlecić narysowanie, wydrukować, itp.
Magia zaczyna się w momencie, kiedy wyciszony widz skupia się na ilustracjach, przekładanych przez osobę czytającą. Muzyka relaksacyjna lub poważna może być istotnym elementem przedstawienia. Do tego świece, odpowiednie lampy, itp.
Wiadomo nie od dzisiaj, że ludzka kreatywność nie zna granic. Przy okazji takiej formy edukacji, relaksacji, terapii czy rozrywki mogą wydarzyć się naprawdę zadziwiające rzeczy… Chociażby takie, że w XXI wieku przy obecnym poziomie komputeryzacji, opanowania umysłu i życia przez promieniowanie światła niebieskiego 😉 dzieci nadal z zaciekawieniem patrzą w drewniane okienko ze zrobionymi na lekcjach ilustracjami i słuchają siebie nawzajem. To jest urzekający widok.

Po wysłuchaniu danej historii, można o tym mądrze porozmawiać. Wyciągnąć wnioski, przemyśleć, zintegrować się, zrozumieć, itd.

——————————————————————————————–

Wyobraźcie sobie imprezę 40+ 🙂 Ile frajdy może przynieść słuchanie opowieści z wykorzystaniem butai. A do tego po paru piwkach – jakie piękne dzieła sztuki… mogą powstać. 😉
Proponuję przy najbliższej okazji spotkania ze znajomymi – uskutecznić tę metodę relaksu. Sama jeszcze nie próbowałam, ale podobno nie ma sobie równych. 🙂