Teraz wiem, że najważniejsze są:
– zdrowie,
– własne dzieci,
– relacje z ludźmi, którzy nas budują, motywują, tolerują i rozumieją,
– relaks, odpoczynek,
– brak stresu,
– rozwijanie pasji,
– pomysł na kilka innych rozwiązań niż miejsce, w którym się znajduję. 🙂 czyli WIARA W SIEBIE

Do pracy chodzę po to, by pracować. Wykonać dobrze swoje obowiązki na miarę własnych możliwości. Do pracy nie chodzę po to, by zadowalać innych i spełniać ich oczekiwania wykraczające poza mój zakres obowiązków.

PRAWDZIWE ŻYCIE TOCZY SIĘ POZA ŻYCIEM ZAWODOWYM. WŁAŚNIE Z NIEGO NALEŻY CZERPAĆ RADOŚĆ I SATYSFAKCJĘ.

Chyba, że…
znalazło się rozwiązanie w postaci własnego biznesu, który stał się pasją, wyzwaniem i rozwijaniem swoich możliwości, jednocześnie będąc pracą zawodową. 🙂

Bo jeśli nie… to wracamy do początku 😉

Stroiki wielkanocne.

Świeczki na Boże Narodzenie.

Anioły, gwiazdy i bałwanki na Boże Narodzenie.

Decoupage…

Stroiki na Boże Narodzenie.

Wydzieranki, wyklejanki, kwiaty 3D

Torty.

Obserwuję częste absurdy na tym świecie. Nie godzę się z nimi, ale jako jednostka nic nie zdziałam, skoro wszyscy (a przynajmniej większość) uważa, że taka jest kolej rzeczy, trzeba się ze wszystkim pogodzić i żyć… Cicho żyć i nie narażać się z wypowiadaniem swoich opinii na głos. 😉 Więc się żyje. 😛

Ale w międzyczasie….

Samodzielne tworzenie świec sojowych z dziećmi czy młodzieżą przynosi ogromną frajdę i satysfakcję. Ponadto jest to doskonały sposób na integrację grupy.

Polecam taki sposób spędzania czasu na przedmiotach artystycznych, lekcjach wychowawczych czy po prostu spotkaniach po lekcjach.

Nie ma co ukrywać, że obecnie mamy deficyt spotkań człowieka z człowiekiem. Psycholodzy biją na alarm, że w obecnych czasach jesteśmy samotnymi jednostkami. Rzecz jasna nikt do tego nie przyzna się, bo bycie samotnym nie jest „modne”. Teraz mówi się o posiadaniu setek przyjaciół – ale w istocie dziecko, młodzież czy dorosły jest samotny. Kontakty w większości prowadzone są poprzez media społecznościowe. TAM komentuje się, rozmawia, nawiązuje znajomości. Jednakże „tam”  to nie tu i teraz. Tu i teraz nasze dzieci prowadzą samotną egzystencję (stąd między innymi wysoki odsetek depresji wśród tej grupy wiekowej oraz większa ilość samobójstw).

Ludzie nie spotykają się, nie rozmawiają „face to face”. I choćby nie wiem ile razy ktoś temu zaprzeczał i chwalił się posiadaniem wielu przyjaciół to statystyki i badania w tym zakresie są bezlitosne.

Pytanie brzmi: Co z tym MY jako świadomi dorośli robimy? Nic. Bo sami jesteśmy samotni, stajemy okoniem podczas ewentualnych nowych znajomości. Nie ufamy sobie nawzajem. I może czas rano przed lusterkiem otwarcie to powiedzieć. Teraz tyle mówi się o ” budowaniu i podtrzymywaniu relacji” . A czy ktoś tego uczy w szkole? Relacje zaczynają się od kolebki. Relacje powinny być zdrowe. Relacje nie mogą polegać na rywalizacji. Człowiek powinien pomagać drugiemu człowiekowi i nie śmiać się z czyjejś ułomności, inności, ograniczeń. Nie powinien też zazdrościć statusu, pieniędzy, osiągnięć (czy w szkole ocen).

Czy ktoś jest tego uczony? Nie. To skąd ma wiedzieć jak to robić? Szkoła z reguły uczy rywalizacji a ciągłe reformy co kilka lat sieją frustrację i chaos. Mówię o szkole – bo tam nasze dzieci spędzają najwięcej czasu.

Wszystko pozostaje w rękach ludzi o racjonalnym, spokojnym podejściu do życia. 😉 wierzących we własne możliwości i otwartych na innych.

Trzeba budować mosty a nie je spalać.

I tak od propozycji robienia świec doszliśmy do poważnych tematów samotności, integracji ludzi, zrozumienia i tolerancji.

Podczas robienia świec czy innych prac plastycznych, kulinarnych, itp. w repertuar rozwoju wchodzi także ten duchowy rozwój, ćwiczenia wrażliwości, kreatywności, budowania wiary w siebie. Warto nie zapominać o przedmiotach ścisłych i przyrodniczych, o których można otwarcie wspominać podczas robienia świec: matematyka, fizyka, chemia, biologia. Można tu wyłożyć uczniom setkę różnych zagadnień z obszaru podstawy programowej w edukacji szkolnej (co odmieniane jest przez przypadki setki razy każdego miesiąca – w tym kraju). 

Co jeszcze oferują takie prace manualne? Sensoplastyka, rozwijanie motoryki małej,  zapachy, dotyk, i tak dalej.

Dlatego do dzieła!

Na co trzeba uważać przy robieniu świec? Na alergie na używane produkty oraz na dość wysoką temperaturę topnienia wosku sojowego (czy innego roślinnego). A także trzeba być ostrożnym jeśli podczas pracy używa się szklanych słoików (ryzyko skaleczenia). Ale wszystko zależy od grupy wiekowej osób, z którymi pracujemy.

Na początek przytoczę kilka wypowiedzi osób, które zajmują się na co dzień leczeniem ludzi  dietą, dietetyką, nauką o żywieniu, itp. by pokazać różnicę w podejściu do suplementacji. „Związki chemiczne, które spożywamy wraz z żywnością, biorą udział w serii reakcji współgrających ze sobą dla naszego zdrowia. Zawiłe mechanizmy kontrolne w naszych komórkach i organizmach zarządzają tymi związkami chemicznymi i decydują, gdzie trafiają składniki odżywcze, jak dużo ich potrzeba oraz kiedy zachodzą odpowiednie reakcje. Tak działa natura. (…) Organizm czerpie korzyści ze związków chemicznych obecnych w żywności, gdy dostarczane są razem. (…) Przekonanie, że wyizolowane składniki odżywcze stosowane w formie suplementów mogą zastąpić nieprzetworzoną żywność, jest pozbawione sensu. Suplementy to nie jest droga do trwałego zdrowia, a ich stosowanie może wywołać nieprzewidziane skutki uboczne.” (Campbell, T. M., Campbell T., C., Nowoczesne zasady odżywiania, Wydawnictwo Galaktyka, wydanie 2, Łódź 2021). „W całym procesie przemiany materii w organizmie ludzkim,  a więc w ciągłych procesach mających na celu zachowanie człowieka przy życiu, bierze udział 10000 różnych enzymów w każdej komórce (…) Witaminy wyróżniają się nie tylko bliską współpracą między enzymami, ale kooperują również ze sobą. Dlatego przyjmowanie tylko jednej określonej substancji z pominięciem innych byłoby zwykle pozbawione sensu, a nawet niebezpieczne. Zazwyczaj konieczne jest istnienie całego kompleksu”. (Strunz, U., Witaminy, czy i dlaczego pomagają. Kiedy i jak bezpiecznie je stosować, Wydawnictwo Vital, Białystok 2019).
 „Owoce i warzywa już w niewielkim stopniu chronią przed rakiem. Prawda jest taka, że kupowane przez nas owoce i warzywa są w dużej mierze pozbawione wartości. (…) Jeśli nie posiadasz własnego ogrodu i nie uprawiasz własnych warzyw, powinieneś pomyśleć o dostarczeniu swojemu organizmowi dodatkowych witamin”. (Strunz, U., Witaminy, czy i dlaczego pomagają. Kiedy i jak bezpiecznie je stosować, Wydawnictwo Vital, Białystok 2019). Wiadomo, że uprawa warzyw czy owoców z użyciem pestycydów obniża ilość witamin występujących w danej roślinie. Ponadto podgrzewanie, gotowanie czy duszenie mają także destrukcyjny wpływ na witaminy. Jeśli owoce czy warzywa, które kupujemy długo przetrzymywane są w magazynach – to także wpływa na obniżenie jakości tych produktów. „Wysokoprzetworzone produkty z supermarketu dostarczają nam dwa razy mniej tłuszczu, 10 razy więcej cukru, 1/3 witamin oraz połowę minerałów i mikroelementów, które przyjmowali ludzie z epoki kamienia”. (Joop, A., Minerały niezbędne w codziennej diecie, Wydawnictwo Vital, Białystok 2018).

„Z góry ostrzegam, że rynek suplementów diety rządzi się własnymi prawami, dlatego zawsze warto zaopatrywać się w produkty najwyższej jakości”.  (Myers, A., Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne, Wydawnictwo Vital, Białystok 2020).

„Ludziom wmówiono, że zbilansowana dieta dostarczy im wszystkich składników odżywczych. Nie jest to prawda. Odpowiednia ilość witamin i minerałów może zapewnić jedynie dieta składająca się z nieprzetworzonych, naturalnych produktów oraz inteligentne stosowanie suplementów żywieniowych, co jest nie tylko dobrym pomysłem, ale wręcz koniecznością”. (Campbell, Ralph K., Saul, Andrew W., Choroby dzieci. Leczenie mega dawkami witamin”, Oficyna Wydawnicza ABA, Warszwa 2017).

Jedni naukowcy zajmujący się żywieniem i badacze gleb mówią, że gleby w ostatnich 50 latach zostały wyjałowione ze składników mineralnych i w związku z tym owoce i warzywa pozbawione są wielu mikroelementów, z kolei inni naukowcy twierdzą, że to nieprawda. Trudno odnaleźć się w tym gąszczu często sprzecznych opinii i publikowanych wyników badań. Każdy naukowiec, czy zwykły człowiek w swoim domu mają różne zdania na ten temat. Są zwolennicy suplementacji, ale są także j je przeciwnicy. Wydaje się, że tak jak wszystko w życiu tak i do tego trzeba podchodzić z rozsądkiem znając obie opcje. Produkcja witamin, składników mineralnych, odżywek, czy ziół stała się zyskownym rynkiem zbytu. Najlepszym rozwiązaniem dla konsumenta jest trzymanie się umiaru. Ten, kto przyjmuje suplementy dobrej jakości (ze źródła, które przeprowadza badanie jakości) w sposób inteligentny z umiarem i po konsultacji z lekarzem lub innym specjalistą, może na tym zyskać.

Wyjaśnienie pojęcia suplement

Według ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia suplement diety to środek spożywczy, który ma za zadanie uzupełnienie normalnych codziennych posiłków. Jest to skoncentrowane źródło witamin, składników mineralnych oraz innych substancji, których zadaniem jest wywołanie efektu odżywczego lub fizjologicznego. Wg przepisów prawa farmaceutycznego suplementy nie mają właściwości produktu leczniczego (to nie są leki). Spożywanie suplementów ma na celu profilaktykę i wspomaganie funkcjonowania organizmu. Suplementy mogą mieć formę: kapsułek, tabletek, drażetek, płynu, proszku, ampułek w odmierzonych ilościach gotowych do spożycia. Profesor Mirosław Jarosz podzielił suplementy ze względu na: skład i przeznaczenie.

Podział suplementów ze względu na skład:

a)      suplementy zawierające witaminy i składniki mineralne,

b)      suplementy zawierające składniki i ekstrakty roślinne,

c)      suplementy zawierające niezbędne kwasy tłuszczowe,

d)     suplementy zawierające błonnik pokarmowy,

e)      suplementy zawierające pro- i prebiotyki,

f)       suplementy zawierające aminokwasy.

Podział suplementów diety ze względu na przeznaczenie:

a)      suplementy wspomagające odchudzanie,

b)      suplementy wspomagając układ odpornościowy,

c)      suplementy wpływające na narządy układu ruchu,

d)     suplementy wpływające na opóźnienie procesów starzenia,

e)      suplementy wpływające na układ nerwowy, koncentrację oraz wzmacniające witalność,

f)       suplementy wpływające na układ sercowo-naczyniowy,

g)      suplementy wspomagające układ pokarmowy,

h)      suplementy wpływające na stan skóry, paznokci i włosów,

i)        suplementy dla sportowców,

j)        suplementy stosowane w celu zmniejszenia ryzyka osteoporozy.

Normy polskie wskazują poziom średniego zapotrzebowania organizmu na daną witaminę czy składnik mineralny. W zależności od płci, stanu zdrowia, sposobu żywienia, wykonywanego zawodu i aktywności fizycznej, przebytych lub aktualnych chorób, stosowane używki i inne aspekty życia dobiera się dawki suplementów. Przed rozpoczęciem suplementacji warto jest ocenić swój stan zdrowia i określić, na które substancje organizm ma zapotrzebowanie i czy nie da się tego uzupełnić dietą. Jeśli decyzją lekarza lub dietetyka okaże się, że niezbędna jest suplementacja w celu poprawienia stanu zdrowia, niedoborów witamin czy minerałów wówczas można zdecydować się na nią.

Środki ostrożności przy wyborze i stosowaniu suplementów diety

W Polsce, aby wprowadzić dany suplement na rynek niewymagane jest uzyskanie pozwolenia Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych. Wprowadzając po raz pierwszy tego typu produkt do obrotu trzeba jedynie powiadomić Głównego Inspektora Sanitarnego, wskazując nazwę produktu i producenta oraz przedstawiając wzór oznakowania w języku polskim. Suplementy leków w odróżnieniu od leków nie podlegają ścisłym wymogom jakościowym. Oprócz tego, że kupowane suplementy mogą zawierać inne substancje czynne niż te podane w ulotce, ale również istnieje ryzyko, że zawierają substancje niedozwolone. Wiele suplementów jest zanieczyszczonych i oszukanych. Nie ma instytucji, która bada skład suplementów. Bywa, że w kapsułkach znajdują się dodane substancje zagrażające życiu. Biorąc te wszystkie fakty pod uwagę nie da się sprawdzić skuteczności danego suplementu.

W związku z tak małymi wymaganiami co do składu i skuteczności należy krytycznie podchodzić do przyjmowania tego typu środków. Dla prawidłowego funkcjonowania organizmu najważniejsza jest dieta. Powinna być tak zbilansowana by dostarczała wszystkich niezbędnych składników do rozwijania się organizmu oraz do utrzymywania go w zdrowiu. Powinna być to dieta przeciwzapalna, oparta na żywności nieprzetworzonej. W pokarmach, które spożywamy znajduje się dużo więcej substancji biologicznych w odpowiednich proporcjach i łatwo przyswajanych przez organizm. W suplementach nie da się wyprodukować wszystkich składników jakie znajdują się w owocach, warzywach czy dobrych białkach. Nie znajdziemy w kapsułkach czy tabletkach: polifenoli, antyoksydantów, związków aktywnych, enzymów czy błonnika.

Przed podjęciem decyzji o przyjmowaniu suplementu powinno się przeanalizować swój stan zdrowia, sposób odżywiania, przyjmowane leki, skonsultować się z lekarzem lub dietetykiem. Zbyt duże dawki suplementów mogą być szkodliwe dla zdrowia. Podczas przyjmowania leków jednoczesna niekontrolowana suplementacja może przyczynić się do powikłań zdrowotnych. Leki bowiem wchodzą w interakcje z witaminami, składnikami mineralnymi czy tak zwanymi super foods.

Suplementacja w codziennym życiu

Wiadomo już od dawna, że witaminy i składniki mineralne odgrywają ważną rolę w funkcjonowaniu komórek, tkanek, narządów i organów człowieka. Każdy z tych mikroelementów ma swoje znaczenie i niedobór któregoś z nich może wpłynąć na powstanie niektórych chorób przewlekłych. Niedobór któregokolwiek z tych składników może doprowadzić do zmian morfologicznych lub fizjologicznych. Zmiany te mogą powodować pogorszenie zdolności poznawczych, odporności na stres, zwiększenie wrażliwości na działanie czynników środowiskowych, zaburzenia wzrostu, itd. Jednak pamiętać trzeba, że w organizmie ludzkim istnieje równowaga i homeostaza. Każdy składnik występuje w odpowiedniej proporcji do innego a przekroczenie ilości jednego składnika, witaminy czy minerału względem innego może również przyczynić się do wystąpienia choroby.

Ważne jest też, aby zdawać sobie sprawę, że przyjmowanie suplementów powinno odbywać się według pewnych zasad. Są bowiem witaminy, minerały czy składniki odżywcze, które działają na siebie antagonistycznie i nie należy ich przyjmować łącznie. Są też takie, które wspierają się nawzajem i te powinno przyjmować się jednocześnie. Oprócz witamin istnieją też zioła czy warzywa, które wchodzą w interakcje z lekami. Warto pamiętać o najważniejszych czy najliczniejszych powiązaniach i potencjalnych skutkach interakcji. Zawrę tu kilka przykładów. Witaminy z grupy B powinno stosować się kompleksowo (uzupełniają się wzajemnie i minimalizuje się ryzyko zachwiania między mini subtelnej równowagi), preparatów z żelazem nie przyjmuje się z cynkiem, zbyt duże dawki żelaza utrudniają wchłanianie witaminy E.

Sok z grejpfruta zwiększa wielokrotnie stężenie statyn we krwi, leków nasercowych i innych. Aby zachować ostrożność należy zachować co najmniej 4-godzinny odstęp między spożyciem tych składników. Dziurawiec wchodzi w reakcje z lekami przeciwdepresyjnymi powodując zespół serotoninowy. Miłorząb japoński wpływa na krzepliwość. Stosowanie go razem z lekami na krzepliwość może powodować krwawienia. Krwawienia mogą pojawić się nie tylko w przewodzie pokarmowym, ale także w ośrodkowym układzie nerwowym. Miłorząb stosowany razem z lekami nasercowymi może wpływać na ciśnienie krwi. Żeń-szeń występuje często w suplementach witaminowych, których zadaniem ma być pobudzenie i wzmacnianie. Niestety wchodzi w liczne reakcje z lekami. Czosnek i cebula również bywają nieobojętne dla leków. Zielone warzywa: kapusta, kalafior, brukselka, brokuły, szpinak, zielony groszek, zmniejszają efekt przeciwzakrzepowy leków. (Food Forum, nr 1(47)/2022, Brandys Anna, artykuł: „Interakcje pomiędzy składnikami diety a lekami”, str. 44-47). Błonnik zmniejsza wchłanianie składników odżywczych, witamin,

Prawidłowo skomponowana dieta powinna dostarczać wszystkie potrzebne składniki odżywcze dla naszego organizmu. Tak jest w teorii. Zdarza się jednak, że populacja ludzka ma niedobory w zakresie jakiejś substancji i badania na to wyraźnie wskazują. Tak jak w każdej dziedzinie życia, tak i tutaj mamy do czynienia ze zwolennikami suplementowania się, jak i z przeciwnikami. Jedni i drudzy mają swoje argumenty. Suplementacja powinna być dobierana indywidualnie, jednak doskonale wiemy, że nie można liczyć na polską opiekę zdrowotną w tym zakresie. W dalszym ciągu bywa, że lekarze bardziej skłonni są do wypisywania leków na receptę lub bez recepty, aniżeli do skierowania pacjenta na wyniki krwi i wskazanie niedoborów witamin. W związku z tym często pacjent sam decyduje się na rozpoczęcie procesu suplementacji „na własną rękę” nie zdając sobie sprawy, że niewinna herbatka ziołowa czy witamina mogą zmienić działanie branego leku. Istnieją jednak składniki, które według wielu dietetyków należy suplementować nawet bez konsultacji z lekarzem. Do nich zaliczają się: witamina D3, kwasy omega3, magnez oraz witaminy z grupy B. Jeżeli postanowiliśmy przeprowadzić suplementację, to należy pamiętać, że trzeba znaleźć wiarygodnego producenta suplementów. Wiarygodnego, czyli takiego, który uczciwie podchodzi do wyprodukowania danej witaminy czy mikroelementu. Zawartość opakowani nie powinna zawierać substancji szkodliwych dla zdrowia, zbyt wielu wypełniaczy, dodatkowego cukru czy innych „dodatków”. Na opakowaniu suplementu powinno widnieć: określenie „suplement diety”, nazwę kategorii składników odżywczych charakteryzujących dany produkt (lub wskazanie ich właściwości), dawkę produktu zalecaną ciągu dnia, ostrzeżenie o nieprzekraczaniu danej dawki w ciągu dnia, informacja, że suplement diety nie może być stosowany jako zamiennik zdrowej/zróżnicowanej diety, informacja, że suplement diety musi być przechowywany we właściwych warunkach i z dala od dzieci. Ponadto powinna być zawarta informacja o przeliczeniu procentowym danego składnika odżywczego czy witaminy odnośnie dziennego zalecanego spożycia w ciągu dnia. Należy także pamiętać, że suplementy mogą wchodzić i często wchodzą w różne reakcje z lekami. Przed przyjmowaniem jakiegokolwiek preparatu z witaminami, mikroelementami czy wyciągiem roślinnym należy dokładnie zapoznać się z ewentualnymi działaniami niepożądanymi wskutek połączenia się składników.

Literatura:

1. Ihnatowicz, P., Suplementy. Wszystko, co musisz wiedzieć, aby bezpiecznie i skutecznie wspierać swój organizm, Wydawnictwo Znak, Kraków 2023
2. Maffeis, G., Magnez. Pierwiastek życia, Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski, Warszawa 2015 (pozycja polecana przez dr Jadwigę Górnicką)
3. Grzymisławski, M., (red.), Dietetyka kliniczna, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2020
4. Włodarek, D., Lange, E., Kozłowska, L., Głąbska, D. Dietoterapia. PZWL, Warszawa 2015.
5. Cohen, S., Cukrzyca bez lekarstw, Oficyna Wydawnicza ABA, Warszawa 2018
6. Świątkowska, K., Mity medyczne, które mogą zabić. Fakty, które ratują życie. O tym producenci leków mówią tylko po cichu. Wydawnictwo Fronda, Warszawa 2016
7.    Junger A., Dieta oczyszczająca jelit, MT Biznes, Warszawa 2015
8. Pedre V., Szczęśliwe jelita, Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2019
9. Vollmer, J.B., Zdrowe jelita zdrowe życie, Vital, Białystok, 2017
10. Łyszczek, M., Suplementy od A do Z, Wydawnictwo Publikat, Poznań 2022
11.  Bulsiewicz, W., Zdrowie energia lekkość. Błonnikowy program dla jelit, JK Wydawnictwo, Łódź 2022
12. Mizera, J., Mizera, K., Dietetyka sportowa, co jeść by trenować efektywnie, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 2017

13. Campbell, T. M., Campbell T., C., Nowoczesne zasady odżywiania, Wydawnictwo Galaktyka, wydanie 2, Łódź 2021
14.  Strunz, U., Witaminy, czy i dlaczego pomagają. Kiedy i jak bezpiecznie je stosować, Wydawnictwo Vital, Białystok 2019
15. Masley, S., Zdrowy mózg, Czarna Owca, Warszawa, 2019
16. Verburgh, K., Klepsydra żywienia, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 2015
17.  Joop, A., Minerały niezbędne w codziennej diecie, Wydawnictwo Vital, Białystok 2018

18. Michalden, A., Zamień leczenie na jedzenie, Wydawnictwo Muza, Warszawa 2020
19. Myers, A., Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne, Wydawnictwo Vital, Białystok 2020
20. Campbell, Ralph K., Saul, Andrew W., Choroby dzieci. Leczenie mega dawkami witamin”, Oficyna Wydawnicza ABA, Warszwa 2017
21. Holistic Health, nr 5/2023, artykuł „7 naturalnych substancji ratujących życie”, str. 18-30.
22. Food Forum, nr 5(45)/2021, Wojciechowska Olga, artykuł „Stosowanie probiotyków u osób aktywnych fizycznie”, str. 15-18
23. Food Forum, nr 1(47)/2022, Brandys Anna, artykuł: „Interakcje pomiędzy składnikami diety a lekami”, str. 44-47
24. Food Forum, nr6(46)/2021, Przewoźny Zuzanna, artykuł: „Choroby autoimmunologiczne a dieta i suplementacja”, str. 35-38

Jednak jest to czas, który przemija z minuty na minutę i NIGDY nie powtórzy się. Nie wrócimy do chwili, która już minęła.

I choć wiadomo, że kariera, pieniądze czy realizacja własnych aspiracji jest ważna, to jednak często rodzice zapominają, że dzieci potrzebują czasu wspólnie spędzanego z nimi. Wspólne doświadczenia na podwórku, w kuchni, w lesie, w sklepie, itd. , dawany przez opiekunów przykład postepowania budują więź, uczą dzieci życia i przygotowują do pokonywania trudności. A z roku na rok te trudności są coraz większe.

Społecznie i ewolucyjnie ludzie zawsze przebywali ze sobą. W ostatnich latach tendencja ta zmienia się w stronę samotności, co już staje się problemem psychologicznym i społecznym. Nie ma już więzi rodzinnych, plemiennych, sąsiedzkich. Anonimowość, brak potrzeby kontaktu z innymi jest już opisywane w książkach naukowych.
Nie da się żyć bez innych ludzi. Nie da się dobrze rozwijać bez kontaktu z matką lub/i z ojcem. Zwyczajnie ewolucyjnie gatunek ludzki nie jest jeszcze na to gotowy.
Podsumowując: plemiona, grupy społeczne, rodzina, więzi międzyludzkie mają sens i „misję”. Pozytywne relacje i emocje budują mózg, zdrowie i charakter. Wspólne zajmowanie się dziećmi przez rodzinę (szeroko rozumianą), opieka babć i dziadków nad wnukami, zabieranie dzieci przez ciocie na wspólne wypady – to namiastka tego, co działo się w dawnych czasach w gronach rodzin, wiosek i plemion. Tamci ludzie byli zdrowsi psychicznie i odporniejsi na niepowodzenia. Mieli wsparcie w rodzinie.

Nie zawsze mamy wybór, wszak nie zmusimy nikogo by chciał spotykać się z nami czy z naszymi dziećmi (a jak wspomniałam: ludzie w dzisiejszych czasach zwyczajnie nie chcą się spotykać ze sobą). Jednak mamy wybór w zakresie tego ile czasu my spędzimy z naszymi dziećmi. Oby było go jak najwięcej! Szkoła czy przedszkole traktujmy jako instytucje edukacyjne, a nie wychowujące i stanowiące „substytut” rodziny.

Świat tonący w toksynach (w tym metalach ciężkich), 

plastiku i sprzęcie elektronicznym

„Każdego dnia świadomie czy bezwiednie, poruszasz się w środowisku, które jest toksycznym polem minowym. Od kanapy, na której siedzisz, do szamponu czy niegniotących się ubrań – cały czas narażasz się na toksyny, które powoli gromadzą się w twoich komórkach i organach”.

dr Gerald P. Curatola („Jama ustna – klucz do zdrowia”)

„Toksyny nasyciły wodę, unoszą się w powietrzu i przenikają do gleby. Wchłaniamy je wraz pokarmem, napojami i powietrzem, które wchłaniamy, a także co gorsza, ze środków czystości, higieny osobistej i kosmetyków. Toksyny czają się w naszych kuchniach, w dywanach i na meblach. Są stałym elementem współczesnego życia”

dr Amy Myers

Toksyny to groźne substancje, trucizny, które przedostając się do organizmu w niekontrolowany sposób sieją zniszczenie. Trują nas powoli lub szybko w zależności od ilości tych toksyn. Zatruwają narządy (przede wszystkim wątrobę i mózg), powodując zatrucia, choroby psychiczne, roztrojenie pracy układu hormonów. Odkładają się w tkankach dezorganizując działania mechanizmu obronnego naszych ciał. Do toksyn zalicza się: metale ciężkie (rtęć, arszenik, kadm, ołów, inne), mykotoksyny (produkuje je pleśń) oraz setki tysięcy chemikaliów przemysłowych wykorzystywanych w produkcji pożywienia, mebli, samochodów, itd.

W dzisiejszych czasach można mówić o pladze toksyn i metali ciężkich: w powietrzu, kosmetykach, jedzeniu, perfumach, w środkach czyszczących dom, w meblach, w materacach, w plombach dentystycznych, lekach, ubraniach, farbach do włosów, zabawkach, przyborach szkolnych, itd. Wyobraź sobie, że nawet w kremie nawilżającym mogą znaleźć się metale ciężkie, które rozkładają się w tłuszczu Twojego mózgu (chroniącym komórki nerwowe). Oprócz metali ciężkich mamy do czynienia także z szeregiem sztucznych związków chemicznych, które w większych ilościach są dla naszego organizmu bardzo toksyczne. Weźmy tu na przykład pestycydy dodawane do upraw rolniczych na szeroką skalę – ale nie tylko. Znajdują się one także w produktach farmaceutycznych i kosmetykach. Możesz je znaleźć również w piance wypełniającej Twoją kanapę.

Bardzo zły wpływ na nasz mózg i cały organizm mają metale ciężkie, zwłaszcza aluminium i rtęć, ale także kadm (np. z dymu papierosowego), ołów, chlor, brom, nikiel. Metale ciężkie znajdują się praktycznie na każdym kroku. Stąd trudno jest chronić się przed nimi.

Obecnie jesteś narażony na wpływ chemicznych związków toksycznych – bardziej niż kiedykolwiek! Człowiek w drodze ewolucji nie wykształcił mechanizmów obronnych przed chemikaliami, bowiem zbyt szybko nastąpiła rewolucja przemysłowa. A to właśnie przez tę rewolucję w szybkim tempie nastąpiła plaga chorób takich jak: rak, choroby serca, Alzheimera, inne. Oddychamy chemiczną zupą – obcą dla naszego organizmu! Co gorsza, non stop wymyślane są kolejne toksyny, których wpływu na organizm nie zbada się w ciągu krótkiego okresu czasu.

Niestety, jeśli SAM nie zadbasz o siebie i swój organizm – będziesz jedną z ofiar uprzemysłowienia.

Podkreślmy to raz jeszcze: organizm ludzki nie potrafi walczyć z taką ilością chemikaliów, które nas obecnie otaczają. Cały czas ich przybywa przy systematycznym niszczeniu przyrody. Kiedy toksyny wchodzą do naszego organizmu zaczyna on pracować na wysokich obrotach. Metale ciężkie w tym rtęć przenikają przez barierę krew – mózg narażając nas na liczne schorzenia i choroby. Można tu wymienić: stan zapalny, depresję, lęki, ADHD, autyzm, nowotwory, zaburzenia neurologiczne, stwardnienie rozsiane, wypadanie włosów, kołatanie serca, zmęczenie, migreny, zaburzenia tarczycy i wiele innych.

Niestety, nie ma możliwości unikania metali ciężkich i toksyn. Te trucizny znajdują się na każdym kroku. Można jednak powziąć kilka kroków praktycznych w celu zminimalizowania zagrożenia:

Staraj się kupować kosmetyki naturalne, nie używać plastiku, uważać na dania z ryb (mogą zawierać rtęć), ubrania pierz w naturalnym proszku, używaj kremów roślinnych/ziołowych. Nie używaj odświeżacza powietrza, używaj naturalnych świec podczas relaksu. Czytaj etykiety robiąc zakupy spożywcze i inne. Kupuj warzywa i owoce z upraw ekologicznych (bowiem pestycydy używane przy hodowli roślin oraz antybiotyki u zwierząt są rujnujące dla naszego mózgu).

Do sprzątania mieszkania kupuj środki czyszczące NATURALNE.  Nie zdajesz sobie sprawy jak niszczące dla organizmu są opary z popularnych środków czyszczących.

Im człowiek jest młodszy, tym bardziej chemikalia są dla niego niebezpieczne!

Ponadto: systematycznie wietrz swoje domy, pokoje, pomieszczenia, w których przebywasz. Związki toksyczne znajdują się także w farbie na ścianie, meblach (przede wszystkim nowo zakupionych), dywanach, osadzają się na przedmiotach – jeśli mieszkasz blisko ruchliwej ulicy. Sprawdzaj stan powietrza zanim zdecydujesz się na spacer po okolicy. Z rozmysłem kupuj ubrania i przybory codziennego użytku. Nie przechowuj pożywienia w plastikowych pojemnikach. Nie spożywaj pokarmów z puszek, plastikowych kubków i talerzyków.

Musisz też wiedzieć, że niektóre naturalne substancje, wytwarzane przez pleśnie i niektóre bakterie bywają równie toksyczne, co sztuczne związki chemiczne i mogą wywoływać podobne problemy zdrowotne mózgu czy inny narządów. Pleśń, którą widzisz na produktach spożywczych, na ścianach w budynkach, między deskami podłogi. To wszystko stanowi silne związki toksyczne, truciznę dla twojego organizmu.

A co w sytuacji, jeśli toksyny i metale ciężkie zostały wprowadzone do organizmu? A jest to sytuacja wręcz pewna!

Jest kilka sposobów na odtruwanie organizmu i wzmocnienie go poprzez dietę i konkretne gatunki roślin. Najskuteczniejszym, jak dotąd, sposobem usuwania metali ciężkich z organizmu jest spożywanie niżej wymienionych pokarmów:

– spirulina,

– sproszkowany młody jęczmień,

– liście kolendry,

– dzikie borówki amerykańskie,

– algi morskie Dulse,

– woda z sokiem z cytryny (na czczo każdego ranka),

– sok z aloesu,

– herbatki ziołowe po konsultacji ze specjalistami w tym zakresie.

Pokarmy te powinno spożywać się codziennie jako dodatki do zup, surówek, koktajli, smoothie, itp., herbatki zaś zgodnie ze wskazaniami. Oprócz właściwości oczyszczających organizm z metali ciężkich i innych toksyn mają również mnóstwo składników odżywczych, minerałów i witamin.

Do tego można dodać selen, który ma między innymi właściwości oczyszczające z toksyn,  jednak tu należy uważać z dawkowaniem.

Ponadto powinnaś i powinieneś wykluczyć z diety żywność przetworzoną i gotową do spożycia. To właśnie tam jest najwięcej używanych chemikaliów. To, co zdrowe dla ciebie zdrowe do jedzenia – to także wspiera twój organizm. O zdrowych produktach w innym rozdziale.

Oprócz pożywienia skuteczna może okazać się sauna, podczas której z potem wydalane są toksyny z organizmu.

Oprócz toksyn groźna stała się dla nas także elektryczność. Zatrważająca wciąż powstająca ilość telefonów komórkowych, tabletów, komputerów, sprzętu kuchennego, wi-fi, itp., sprawia, że pole elektromagnetyczne coraz bardziej wywiera na nas wpływ.

W tym przypadku także należy ograniczyć używanie sprzętu do koniecznego minimum i nie spać z telefonem pod poduszką.

CIEKAWOSTKA!

Przy produkcji wyrobów, których używamy każdego dnia gotując, sprzątając i dbając o nasze ciała wykorzystuje się od 80 – 100 tysięcy różnych sztucznych związków chemicznych. Większość z nich jeszcze 100 lat temu nie istniała. Tylko 1000 z tych związków zostało przebadane pod kierunkiem szkodliwości na ludzki organizm. Wiele z tych przebadanych – okazało się być silnie toksycznymi. Związki te zjadamy wraz z pokarmem, oddychamy nimi, myjemy naczynia i pierzemy. Oprócz tego chemia znajduje się w ubraniach, które zakładamy na siebie, perfumach, dezodorantach. W telewizorach, komputerach, telefonach. Wdychamy podczas spaceru i w domach. W ten sposób trafiają do naszych ciał i mózgów.

Do tego dodaj też sztuczne barwniki, wzmacniacze smaku-  określane jako „E” na etykietach produktów, które zjada się na śniadanie, kolację czy obiad – nie licząc przekąsek. Ukryte są po różnymi numerami dodawanymi do „E” – np.E621- glutaminian sodu, który może powodować choroby degeneracyjne mózgu (Parkinsona, Alzheimera). Może powodować bóle głowy, osłabienie, mdłości, poczucie palenia w dołku, nowotwory. Celem tego wzmacniacza smaku jest wywołanie poczucia głodu i powodowanie uzależnienia od pokarmu, który go zawiera.

Bibliografia:

1. Woś H., Staszewska-Kwak A., Żywienie Dzieci, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa, 2012
2. Eugster G., Żywienie Dzieci,Edra Urban & Partner, Wrocław, 2018
3. Bronikowska P., Zdrowe żywienie. Poradnik dla dzieci.  SBM Renata Gmitrzak, Warszawa, 2017
4. Gawęcki J., Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. Tom 1., Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 2017
5. Simon Langlej-Evans, Żywienie. Wpływ na zdrowie człowieka, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa, 2013
6. Grzymisławski, M., (red.), Dietetyka kliniczna, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2020
7. Lindberg F. A.,: Dieta greckiego doktora. Rebis, Poznań, 2006
8. Jopp A.,: Minerały niezbędne w codziennej diecie. Vital, Białystok, 2018
9. Ciborowska, H.; Rudnicka, A.: Dietetyka, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2018
10. Włodarek, D., Lange, E., Kozłowska, L., Głąbska. D., Dietoterapia, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa, 2015
11. Vollmer, J.B., Zdrowe jelita zdrowe życie, Vital, Białystok, 2017
12. Mizera, J., Mizera, K., Dietetyka sportowa, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź, 2017
13. Mizera, J., Mizera, K., Żywienie młodego sportowca, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 2019
14. Hansen, A., Sundberg, C. J., Projekt zdrowie, Wydawnictwo Smak Słowa, Sopot, 2017
15. Sherzai, D., Sherzai, A., Sposób na Alzheimera, Wydawnictwo Albatros, Warszawa, 2018
16. Masley, S., Zdrowy mózg, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa, 2018
17. Schulte, A., Kupa szczęścia, Wydawnictwo Vital, Białystok, 2019
18. Triaire, A., Zdrowie na talerzu, Wydawnictwo KDC, Warszawa, 2009
19. Junger, A., Dieta oczyszczająca jelita, Laurum, Warszawa, 2015
20. Pedre, V., Szczęśliwe jelita, Wydawnictwo kobiece, Białystok, 2019
21. Cohen, S., Cukrzyca bez lekarstw, Oficyna Wydawnicza ABA, Warszawa, 2018
22. Pitchford, P., Odżywianie dla zdrowia, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź, 2010
23. Cabot, S., Zdrowe jelita to zdrowe ciało, Wydawnictwo Mada, Warszawa, 2015
24. Servan – Schreiber, D., Antyrak. Nowy styl życia, Wydawnictwo Albatros, Warszawa, 2017
25. Kass, A., Jelstad, J., Tajemnice odporności, Muza, Warszawa, 2020
26. Sullivan, B., Więcej niż DNA, NationalGeographic, Burda Media Polska, Warszawa 2020
27. Jarząbkiewicz, R., Jak jeść by zdrowo żyć, Wydawnictwo Psychoskok, Konin, 2018
28. Whitlock, C., Temple, N., Poznaj swoje bakterie, Insignis Media, Kraków 2019
29. Lewandowska, A., Dieta wzmacniająca odporność, Wydawnictwo RM, Warszawa 2020
30. Michalsen, A., Zamień leczenie na jedzenia, MUZA, Warszawa 2020
31. Mayer, E., Twój drugi mózg, JK Wydawnictwo, Łódź 2020
32. Perlemuter, G., Nie wątp w wątrobę, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2019
33. Khayat, D., Oskarżony rak śledztwo kryminalne, Wydawnictwo Amber, Warszawa 2019
34. Teitelbaum, J., Kennedy, D., Cukier dzieci nie krzepi, MUZA, Warszawa 2013
35. Auquier, M. A., Wszystko zaczyna się od bakterii, Wydawnictwo Vivante, Białystok 2018
36. Zschocke, A. K., Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia, Wydawnictwo Vital, Białystok 2021
37. Campbell, T. M., Campbell T., C., Nowoczesne zasady odżywiania, Wydawnictwo Galaktyka, wydanie 2, Łódź 2021
38. Mijakoska U., Diet Coaching, Wydawnictwo Samo Sedno, Warszawa 2016
39. Zubrzycka-Nowak, M., Rybczyńska, K., Coaching zdrowia, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot 2013
40. Rosenthal, N.E., Umysł doskonały, Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2020
41. Kahn, J.K., Zdrowe serce, Wydawnictwo Galaktyka, Łódź 2016
42. https://www.rp.pl/Plus-Minus/312069984-Jak-mozg-oszukuje-Bill-Bryson-Cialo-Instrukcja-dla-uzytkownika.html
43. Burnett, D., Dlaczego rodzice tak cię wkurzają i co z tym zrobić, Insignis Media, Kraków 2020
44. Goodman, J., Sezon na zdrowie. Jak nie chorować w toksycznym świecie, Wydawnictwo Wielka Litera, Warszawa 2022
45. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 8 (2019), artykuł: Podkarmianie mózgu, str.
46. Magrini, M., Mózg. Podręcznik użytkownika. Uproszczona instrukcja obsługi najbardziej skomplikowanej maszyny świata, JK Wydawnictwo, Łódź 2021
47. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 9 (2021), artykuł: Jak wspomóc uczenie się?, Joanna Brejecka – Pamungkas str. 44-45
48. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 12 (2020), artykuł: Zawróć ze ścieżki neurodegeneracji, str. 48-53
49. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 8 (2020), artykuł: „Nakarm swój tajemniczy organ”, str. 36
50. Wyszomirski, K., Biohaking 2, Przewodnik dla zaawansowanych, Wydawnictwo Zwierciadło, Warszawa 2021

51. Naidoo, U., Dieta dla zdrowia psychicznego, JK Wydawnictwo, Łódź 2021
52. Feldman Barret, L., Mózg nie służy do myślenia, JK Wydawnictwo, Łódź 2021
53. Jandial, R., Jak otworzyłem mózg, JK Wydawnictwo, Łódź 2021
54. Pedre,  V., Szczęśliwe jelita, Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2019
55. Goleman D., Inteligencja emocjonalna, Media Rodzina, Poznań 1997
56.  Tribole, E., Resch, E., Jedzenie intuicyjne bez radykalnych zasad, zakazów i diet, Wydawnictwo Marginesy, Warszawa 2022
57. Kugelstadt, A., Gdy ciało i dusza wysyłają s.o.s.. Jak przyczyny chorób odnaleźć w psychice? Wydawnictwo Otwarte, Kraków 2021
58. Bulsiewicz, W., Zdrowie, energia, lekkość. Błonnikowy program dla jelit, JK Wydawnictwo, Łódź 2022
59. Greger Michael H., Stone, G., Jak nie umrzeć przedwcześnie. Co jeść, Aby dłużej cieszyć się zdrowiem, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa 2020
60. Ellison, S., Zdrowa i naturalna suplementacja. Bezpieczne kuracje ratujące życie, Wydawnictwo Vital, Białystok 2018
61. Fleck, A., Uzdrawiająca moc mózgu. Wielkie kłamstwa o tłuszczu., Wydawnictwo Amber, Warszawa 2019
62. Lugavere, M., Jedz jak geniusz. Kompania Mediowa sp. z o.o., Warszawa 2021
63. Bryson, B., Ciało. Instrukcja dla użytkownika., Wydawnictwo Zysk i spółka, Poznań 2022
64. Kossobudzka, M., Człowiek na bakterie. Jak czerpać energię i zdrowie z jelit. Wydawnictwo Agora, Warszawa 2018
65. Strunz, U., Witaminy czy i dlaczego pomagają. Kiedy i jak bezpiecznie je stosować., Wydawnictwo Vital, Białystok 2019
66. Green, Peter H. R., Jones, R., Celiakia – autodiagnoza i samodzielne leczenie., Wydawnictwo Vital, Białystok 2019Curatla, Gerald P., Reverand D., Jama ustna – klucz do zdrowia., Wydawnictwo Vital, Białystok 2018
67. Gardiner, B., Uduszeni. Toksyczna prawda o powietrzu, którym oddychamy., Wydawnictwo Relacja, Warszawa 2019
68. William, A., Boski lekarz, Studio Astropsychologii, Białystok 2022
69. Myers, A., Możesz wyleczyć choroby autoimmunologiczne, Wydawnictwo Vital, Białystok 2020
70. Łyszczek, M., Suplementy od A do Z, Wydawnictwo Publikat, Poznań 2022

„Wszyscy wiedzą, że czegoś nie da się zrobić,

aż znajdzie się taki jeden, który nie wie, że się nie da,

i on to robi.”

Albert Einstein

„Błędy służą do tego, by się z nich uczyć i potem zaczynać od nowa.

Właśnie dlatego ludzie z biegiem czasu mogą zyskać mądrość – jeden z ostatnich parametrów na naszym panelu sterowania”.

Marco Magrini („Mózg. Podręcznik użytkownika…”)

Według słownika języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego, sukces to:

1. Pomyślny wynik jakiegoś przedsięwzięcia, osiągnięcie zamierzonego celu.

2. Zdobycie sławy, majątku, wysokiej pozycji itp.

Domyślam się, że nie zawsze odnosiłeś czy odnosiłaś sukcesy, prawda? Zapewne Twoje reakcje na niepowodzenie były różne… od zniechęcenia, poprzez smutek, rozpacz po zaniechanie danej czynności, a może nawet po zgorzknienie i całkowitą rezygnację wręcz utratę wiary w siebie.

Zupełnie niepotrzebnie…

Wiedz, że nie ma człowieka na świecie, który odniósłby sukces, nie zaliczając wcześniej WIELU porażek! Można nawet powiedzieć, że porażki doprowadzają do sukcesu, pod warunkiem, że nas nie zniechęcają do działania. Gdybyśmy nie spotykali na swojej drodze trudności, wówczas nie doszlibyśmy do zamierzonych sukcesów.

Porażkę, trudność czy niepowodzenie traktuj jako naukę, swoiste kamieniena drodze do osiągnięcia swego celu.

Psycholog z Uniwersytetu Stanowego Michigan – Jason Moser – przeprowadził wiele badań na temat reagowania mózgu na popełniane błędy. Okazało się, że mózg podczas popełniania pomyłek rozwija się! Dzieje się tak dlatego, że mózg uczy się na podstawie popełnianych błędów, staje „twarzą w twarz” przed nie zrealizowaniem swoich oczekiwań i zaczyna kombinować co zrobił nie tak. Nauka, czyli wyciągane wnioski, płynące z porażek mają decydujące znaczenie w odnoszeniu sukcesu. To pokazały badania na mózgu oraz obserwacje ludzi odnoszących powodzenie w życiu.

Jeśli jeszcze Ciebie to nie przekonuje, spójrz poniżej na przykłady ludzi, którzy nie byli wolni od popełniania porażek.

Czy kojarzysz kto jest na zdjęciu?

Walt Disney zanim stał się znany dzięki tym wymyślonym przez siebie postaciom – zaliczył wiele porażek. Jednak był uparty, pracowity, wytrwały, wierzył we własne pomysły i dążył do celu. Chciał spełnić swoje marzenia i to zrobił… Stał się sławny na cały świat.Był jednym z najwiekszych twórców przemysłu rozrywkowego. Wraz ze swoim btratem założyli znaną dzisiaj pod nazwą – The Walt Disney Company. Jest to druga co do wielkości korporacja mediowa świata.

—————————————————————————————-

Maria Skłodowska – Curie – dwukrotna laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie chemii. Wraz z mężem odkryli rad i polon. Mawiała, że „trzeba mieć wytrwałość i wiarę w siebie. Trzeba wierzyć, że człowiek jest do czegoś zdolny i osiagnąć to, za wszelką cenę”. Wniosek z tych słów nasuwa się sam – u niej też nie obyło się bez porażek. Jej życie nie było usłane różami. Pracowała dużo i wytrwale zaliczając wzloty i upadki. Dziś powiedzielibyśmy – zaliczając  porażki i sukcesy.

———————————————————————————

A czy słyszeliście o nazwisku: Thomas Edison? Tak! Ten człowiek wynalazł żarówkę. Jednak zanim to zrobił – przeprowadził wiele nieudanych prób – podobno 10000. Były to małe kroki, prowadzące w końcu do celu – odkrycia elektrycznej żarówki. I choć kroki te uznawano i uznaje się za „porażki”, to czy w istocie były one porażkami – wszystko zależy od punktu widzenia.

Edison zapytany o swoje niepowodzenia podczas pracy nad wynalezieniem żarówki, odpowiedział: „Nie poniosłem porażki. Po prostu odkryłem 10.000 błędnych rozwiązań”. Myślicie, że było mu łatwo? Jak Wam się wydaje, czy opinia społeczna była mu życzliwa? Otóż nie była. Podobnie jest do dzisiaj z podejściem społeczeństwa do porażek sąsiadów. 😉

Co ciekawe, Edison nie skończył nawet podstawówki! Pasja, wiara w swoje działania i upór doprowadziły go do sukcesu!

————————————————————————————–

Kolejny człowiek Alfred Einstein – laureat nagrody Nobla w dziedzinie fizyki, który również wiedział, czym jest porażka, zanim osiągnął sukces. Co więcej, mawiał, że jeśli nie chce się mieć w życiu porażek, to nie należy mieć żadnych nowych pomysłów. Każdy nowy pomysł obarczony jest ryzykiem niepowodzenia.

Jako ciekawostkę powiem Wam, że nauczyciele nie lubili Einsteina, myśleli nawet, że jest chory umysłowo… Dla wielu może to być pokrzepiające.

——————————————————————————————–

I to jeszcze nie wszyscy!

Stephen King i J.K.Rowling. To pisarze. Pierwszy był tak niezadowolony ze swojej książki, że wyrzucił ją do kosza. Żona wygrzebała ją i zaniosła wydawcy! Książka okazała się bestsellerem, jak i 70 pozostałych napisanych przez Kinga.

J.K. Rowling – autorka serii przygód Harrego Pottera żyła w biedzie, dopóki nie opublikowała pierwszej książki. Ale nie było łatwo ją wydać. Jej maszynopis odrzuciło kilkanaście wydawnictw! Obecnie jest jedną z najbogatszych i najsławniejszych kobiet na świecie! Sprzedaż jej książek osiągnęła pułap 500 mln sprzedanych egzemplarzy (a wydawnictwa mogą pluć sobie w twarz, że nie wyczuły drzemiącego w autorce potencjału).

——————————————————————————

Henry Ford nie miał matury, a stał się jednym z najbogatszych ludzi na świecie! Myślisz, że było mu łatwo i wszystko w życiu przyszło bez porażek? Nic bardziej mylnego.

Jednak Ford mawiał, że „porażka jest po prostu szansą, żeby spróbować jeszcze raz, tym razem bardziej inteligentnie/mądrzej”.

——————————————————————————————-

Winston Churchil powiedział: “Sukces polega na przechodzeniu od porażki do porażki bez utraty entuzjazmu”. Zastanawiasz się może, dlaczego wypowiedział te słowa? Wiedział, o czym mówi, bo zaliczał porażkę za porażką. Jednak… nie bał się przeciwności losu i wytrwale dążył do zamierzonego celu. I udało mu się. Został jednym z najlepszych premierów Wielkiej Brytanii. Otrzymał Nagrodę Nobla oraz honorowe obywatelstwo USA.

————————————————————————————

Można by tak jeszcze długo wymieniać sławnych, bogatych ludzi, którzy mimo wielu niepowodzeń (porażek) – osiągnęli sukces. Porażki są nieodzowną częścią w zasadzie każdego sukcesu. Raczej nie obserwuje się u nikogo samych powodzeń i odnoszenia sukcesów bez wcześniejszych trudności w dązeniu do obranego przez siebie celu.

Tylko osoba, która nie robi nic – na pewno nie poniesie porażki.

Ludzie osiągający zamierzone cele w danej sferze życia mają i mieli wiele wspólnych cech, których nie posiadają ludzie nie odnoszący takich sukcesów. Do podstawowych kompetencji, pozwalających na dobre podejmowanie decyzji można zaliczyć: motywację, wiedzę, wyobraźnię i uwagę. Do innych, sprzyjających powodzeniu cech należą między innymi:

Tak naprawdę sukces i porażka to słowa róznie przeżywane i definiowane przez każdego z nas. Dla jednych porażka jest szansą, dla innych jest wstydem i powodem zamknięcia się w sobie. Jedni po niepowodzeniu załamują się, stają się zazdrośni i podstępni w stosunku do ludzi, natomiast inni dzięki porażkom –nabierają wiatr w żagle do następnych działań.

Dlaczego tak się dzieje. Do której z kategorii TY zaliczasz się?

Człowiek, jak już dowiedzieliście się z poprzednich rozdziałów – to złożona „inżynieria”. W naszych mózgach nie dzieje się nic bez przyczyny lub bez celu, a to dlatego, że jako gatunek mamy za zadanie – przetrwać. W związku z tym z przetrwaniem gatunku wiążą się wszystkie reakcje w organizmie. Każdy z nas ograniczony jest przez chemiczne działania naszego mózgu. W naszym „systemie zarządzania” mamy takie bodźce mózgowe, które mogą wynagrodzić określone działanie lub do niego zniechęcić. Nazywa się to układem nagrody. Dopamina jest tym hormonem, który sprawia między innymi, że jesteśmy z czegoś lub z siebie zadowoleni. Układ zadowolenia współpracuje z układami: uczenia się (wzmacnianie motywacji do powtarzania danej czynności), pamięci (zapamiętywanie doświadczeń na przyszłość), uwagi.

W zależności od kondycji mózgu, czyli odżywienia, nawodnienia, ale także przeszłych doświadczeń, umiejętności uczenia się, panowania nad emocjami, czy wyciągania wniosków – wyznaczamy sobie tok naszych działań. Jednym zdaniem: Do osiągnięcia sukcesu potrzebne są zasoby z różnych kategorii, od pożywienia, poprzez doświadczenia (czyli krótko mówiąc – wiek danej osoby), po działania i odporność psychiczną. Panowanie nad emocjami, umiejętnośc kontrolowania i panowania nad stresem, opanowanie, cierpliwość w czekaniu na efekty działania – to wszystko ma znaczenie podczas długoterminowej pracy osiągania zamierzonych celów.

Popatrz na poniższą ramkę z umiejętnościami ludzi odnoszących częściej sukcesy oraz brakiem tych umiejętności u ludzi częściej odnoszących niepowodzenie (poddających się po porażce). Wyobraź sobie, że wiele z tych cech, prowadzących do sukcesu, można wypracować w sobie jeśli naprawdę chce się osiągać zamierzone cele. W wielu przypadkach człowiek może nauczyć się panowania nad emocjami, planowania kroków, by osiągnąć sukces lub nie zrażać się ewentualną porażką, itd. Jedynym ograniczeniem jest chęć do działania i uczenia się.

Zapewniam Cię raz jeszcze, że zdrowe i wartościowe odżywianie się oraz ćwiczenia fizyczne są arcyważnymi aspektami w kontekście samopoczucia psychicznego i fizycznego.

Żeby być bliżej osiągania sukcesów, warto do tematu podejść kompleksowo. Poza prawidłowym odżywianiem organizmu (a w szczególności mózgu), poza ruchem i ćwiczeniami fizycznymi, poza relaksacją – powinno się również podejść racjonalnie do marzeń, celu, sukcesu (który chcemy osiągnąć) i ustalić plan działania.

CIĄG DALSZY NASTĄPI 😉

Literatura:

1. Bryson, B., Krótka historia prawie wszystkiego, Wydawnictwo Zysk i Spółka, Poznań 2016
2. Bryson, B., Ciało. Instrukscja dla użytkownika, Wydawnictwo Zysk i Spółka, Poznań 2022
3. Feldman Barret, L., Mózg nie służy do myślenia, Wydawnictwo JK, Łódź 2021
4. Syed, M., (2017) Metoda czarnej skrzynki, Wydawnictwo Insignis Media, Kraków 2017

5. Goleman D.,  (1997) Inteligencja emocjonalna, Media Rodzina, Poznań
6. Friedman H.S., (2003) Uzdrawiająca osobowość, Wydawnictwo GWP, Gdańsk
7. Rosenthal, N.E., Umysł doskonały, Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2020
8. Eagleman, D., Mózg incognito. Wojna domowa w twojej głowie, Grupa Wydawnicza PWN Carta Blanca, Warszawa 2012
9. Marcela, M., (2020) Jak nie zwariować ze swoim dzieckiem. Edukacja, w której dzieci same chcą się uczyć i rozwijać, Wydawnictwo Muza, Warszawa
10. Marcela, M., (2020) Jak nie spieprzyć życia swojemu dziecku, wszystko co możesz zrobić, aby edukacja miała sens, Wydawnictwo MUZA, Warszawa
11. Robinson, K., Aronica, L., (2018) Ty, Twoje Dziecko i Szkoła, Wydawnictwo Element, Gliwice
12. Juul, J. (2014) Kryzys szkoły, Wydawnictwo MiND, Podkowa Leśna
13. Juul, J., (2016) Zamiast wychowania, Wydawnictwo MiND, Podkowa Leśna
14. Siegel, D. J., (2020) Potęga obecności, Wydawnictwo Mamania, Warszawa
15. Stern, A., (2016) …I nigdy nie chodziłem do szkoły, Historia szczęśliwego dzieciństwa, Wydawnictwo Element, Gliwice
16. Stebnicki, W., (2014) Edukacja domowa, Edukacja przyszłości, Wydawnictwo Fijor
17. Greene, R. W., (2014) Trudne emocje u dzieci, Wydawnictwo Samo-Sedno, Warszawa

18. Zubrzycka-Nowak, M., Rybczyńska, K.,  (2013) Coaching zdrowia, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Sopot
19. Shetty, J., Zacznij myśleć jak mnich, Wydawnictwo Insignis Media, Kraków 2020
20. Gordon, T., Wychowanie bez porażek w szkole, Instytut WyadwniczyPaX, Warszawa 2000,
21. Faber, A., Mazlish, E., Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i szkole, Wydawnictwo Media Rodzina, Poznań 1996
22. Birch, A., Malim T., Psychologia rozwojowa w zarysie. Od niemowlęctwa do dorosłości, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999,
23. Dudley, G., A., Jak podwoić skuteczność uczenia się. Techniki sprawnego zapamiętywania i przywoływania informacji, Wydawnictwo Medium, Warszawa 1994
24. Psychologia, Newsweek, 5/2021, str. 58-61,  artykuł „Niedosyt od Adama i Ewy”

Fascynujący świat przyrody każdego dnia mnie zadziwia. Zatrważa mnie także ignorowanie przez ludzi faktu, że są jedynie częścią tej przyrody. Człowiek nie jest królem świata zwierząt i roślin – a tylko jej składową częścią. Gdyby gatunek ludzki nagle wymarł, przyroda świetnie by sobie z tą stratą poradziła. A nawet jestem zdania, że dobrze na tej stracie wyszłaby. Splot wydarzeń w dziejach przyrody sprawił, że człowiek jest tym, kim jest. Nikt nie dał mu to prawa do niszczenia wszystkiego, czego dotknie się. A jednak niszczy.

Na ironię losu – człowiek niszczy również swój gatunek! Idzie mu to całkiem nieźle!

Mikroorganizmami, które istnieją od czasów powstania pierwszej komórki – są bakterie. One przetrwają w najtrudniejszych warunkach. Traf chciał, że za swój dom w obecnym przedziale dziejów świata wybrały między innymi: trzewia, skórę, jamę ustną, mózg, stawy, itd. w ciele człowieka. Właściwie to dzięki nim człowiek żyje…

Dążenie człowieka do samozagłady poprzez sferę żywieniową, szpikowania chemią wszystkiego, co się da, modyfikacji genetycznych, nadużywania antybiotyków, braku ruchu , itp., z roku na rok zbiera żniwo w postaci zmasowanych różnorodnych chorób fizycznych, alergii, chorób psychicznych, a co za tym idzie – początku zapaści opieki zdrowotnej.

I tak oto – inteligencja, do której dążyła ewolucja… okazała się…

A bakterie żyją sobie cichutko…

„Geny ładują pistolet, a styl życia pociąga za spust”

Z książki „Zdrowie, energia, lekkość.

Błonnikowy program dla jelit”

Will Bulsiewicz

„Wszelka choroba ma swoje źródło w trzewiach”

„Złe trawienie jest przyczyną wszelkiego zła”

Hipokrates (ojciec w spółczesnej medycyny)

Jelita to nasz „drugi mózg”. Zarówno układ nerwowy mózgu, jak i układ nerwowy jelit wywodzą się z tych samych komórek embrionalnych. Te części ciała powstają ze wspólnej tkanki! Na osi jelita – mikrobron – układ odpornościowy – mózg odbywa się nieustanny ruch czteropasmowy!

Jelita i mózg znajdują się daleko od siebie, jednak łączy je nerw błędny. Biegnie z pnia mózgu aż do jelit, zahaczając i oplatając gardło, krtań, serce, żołądek, itd. Nerw ten jest najdłuższym nerwem w organizmie, który łączy układ pokarmowy z ośrodkowym układem nerwowym. Nerw błędny odgrywa ważną rolę w trawieniu pokarmów. Jego funkcja podstawowa to zapewnienie „dwukierunkowych transmisji sygnałów pomiędzy mózgiem a jelitami”. Mózg i jelita to towarzysze na dobre i na złe. Co sekundę ponad 500 milionów komórek nerwowych znajdujących się w twoich jelitach wysyła raport do mózgu!

A co tam słychać w tych jelitach?

Masz w nich około 1,5 do 2 kg  (około 39 bilionów) mikroorganizmów, w większości są to przyjazne bakterie, które wspomagają Twoje zdrowie na wielu płaszczyznach. Można powiedzieć, że tylko w 10% jesteś człowiekiem, a pozostałe 90% to bakterie. Jesteś ekosystemem dla: eubakterii, grzybów, arche bakterii i protisty.  Żyje w tobie ponad od 300 do 1000 różnych gatunków bakterii.

Mikrobiota pełni rolę dbania o nasze zdrowie. Dlaczego? Bo w zasadzie dba o swoje zdrowie – a ty po prostu jesteś im potrzebny do bycia ich środowiskiem. Bakterie w jelitach produkują witaminy, hormony, neuroprzekaźniki, które wpływają na twoje zdrowie i samopoczucie oraz na sprawność psychiczną, mają na bieżąco wpływ na działanie mózgu, stąd bakterie te, (jeśli o nie nie dbasz) mogą doprowadzić nawet do choroby psychicznej. Stan emocjonalny i umysłowy zależy od stanu naszych jelit. Depresja, zaburzenia lękowe, autyzm i inne tego typu problemy mogą zależeć od kondycji jelit. Mało tego! Odporność organizmu oraz poczucie szczęścia (serotonina) zależą od zdrowia jelit. Ponad 70% odporności zależy od kondycji Twoich trzewi. Nie da się rozdzielić mikrobioty od układu odpornościowego. Jeśli zaszkodzisz jednemu, to także drugi układ ucierpi. Co więcej bakterie jelitowe komunikują się z mózgiem również przy pomocy układu odpornościowego, a także przy pomocy wydzielanych przez siebie neuroprzekaźników i hormonów.

Skuteczność uczenia się nowych rzeczy, pamięć, kreatywność, dostosowywanie się do nowych warunków życia – również zależą w ogromnej mierze od bakterii jelitowych. Jeżeli nie dba się o ich zdrowie, wówczas mogą one wywołać stany zapalne w mózgu, które mają szkodliwy wpływ na pamięć. Napisano już wiele książek odnośnie wpływu kondycji bakterii w jelitach na nasz mózg! Pamiętaj, że mózg ten w głowie cały czas jest w kontakcie z „mózgiem” w jelitach.  Naukowcy uważają, że nasze myśli, kreatywność, chęć życia uzależnione są od składu flory bakteryjnej w jelitach.

Nasi przyjaciele w jelitach dostarczają nam niezbędnych witamin, metabolizują substancje trawienne zwane kwasami żółciowymi, detoksykują obce związki chemiczne, trawią błonnik spożywczy i cukry złożone. Tym samym oczyszczają nasz organizm, wspomagają układ trawienny, układ nerwowy i krwionośny.

Mikroflora w jelitach trawi to, co jest niemożliwe do strawienia! Zaspokaja blisko 10% potrzeb energetycznych człowieka. Trawienie poprzez wchłanianie substancji odżywczych odbywa się wyłącznie w jelicie cienkim. Nie ma tu, a przynajmniej nie powinno być wielu bakterii. Znajdują się one natomiast w jelicie grubym. Resztki pokarmu z jelita cienkiego przechodzą do grubego – i tutaj zaczyna się zabawa. 😉 W zależności od tego, co zjadłeś.

Jedzenie wpływa na kształt sygnałów chemicznych wysyłanych do mózgu poprzez nerw błędny. Od tych sygnałów zależy czy będziemy czuć się dobrze, pełni energii czy przygnębieni i bez energii do działania.

Bakterie przyjazne twojemu organizmowi nie znoszą przetworzonego jedzenia, sztucznych suplementów, metali ciężkich, używek (oprócz kawy – kawa akurat ma dużo plusów 😉). Każdy twój wybór żywieniowy zasila inną partię bakterii. Niezdrowe jedzenie żywi niezdrowe bakterie.

W jelitach mieszczą się też grzyby, nieprzyjazne bakterie, które cały czas toczą walkę z tymi dobrymi bakteriami. Przez 24 godziny na dobę jelita są polem walki o przetrwanie.

Co wspomaga nasze bakterie? Zdrowe odżywianie się, ruch, pasje, woda, towarzystwo. Czyli znowu to samo, co wcześniej! Widzisz? Organizm to naczynie połączone. To, co jest dobre dla mózgu – jest dobre dla jelit i całego organizmu. Bo to, co dobre dla jelit – wpływa na mózg!

Dużym zagrożeniem dla jelit i w związku z tym całego organizmu jest nadmierne i nieuzasadnione przyjmowanie antybiotyków, które oprócz unicestwiania złych bakterii powodujących daną chorobę – niszczą również te dobre. Warto, być świadomym tej zależności i skutków. Ale także przetworzone potrawy, fast foody czy słodycze mają zły wpływ na proporcje dobrych i złych bakterii.

Mikroflora jelitowa jest centrum dowodzenia naszym zdrowiem! Właściwie 80% chorób wywoływane jest złą kondycją jelit. Pozostałe 20% to choroby o podłożu genetycznym.

Jak należy wspomagać jelita oprócz typowego zdrowego odżywiania się bez dodatków chemicznych? Czy słyszałeś o probiotykach i prebiotykach?

Probiotyki to żywe szczepy bakterii, które, gdy pojawią się w odpowiednio dużej ilości pełnią funkcję korzystną dla swego gospodarza. To między innymi forma kapsułki z dobrymi bakteriami, które można kupić w aptece czy dobrym sklepie. Zawierają różne szczepy bakterii, które dostarcza się organizmowi celu natychmiastowego odzyskania przez niego równowagi w mikroflorze bakteryjnej. Bakterie jelitowe, mikrobom, chronią przed wieloma chorobami autoimmunologicznymi, chorobami jelit, z rakiem jelit włącznie. W ramach dostarczania probiotyków możesz również spożywać np. jogurt naturalny, kiszoną kapustę, kiszone ogórki, chleb na zakwasie, zakwas buraczany, i inne. Przeczytaj jednak najpierw skład tych produktów, aby były rzeczywiście naturalne i koniecznie niesłodzone cukrem!

Prebiotyki to pożywienie wspomagające rozwój korzystnej flory bakteryjnej. Są to składniki pokarmowe, które nie podlegają trawieniu. Stymulują one w jelicie grubym wzrost własnych bakterii jelitowych, które zakłada się, że poprawiają fizjologię organizmu gospodarza. Przede wszystkim wchodzi tu błonnik, który stanowi dużą część pożywienia dla naszych bakterii jelitowych. Przyśpiesza ich wzrost i w naturalny sposób prowadzi do szybkiego przetwarzania pokarmu, co ostatecznie poprawia także przebieg procesów trawiennych. Błonnik jak wiadomo, znajduje się w dużych ilościach w warzywach i owocach (owoce powinno spożywać się raz dziennie, najlepiej tylko w godzinach porannych), pestkach, pełnych ziarnach, orzechach, ryżu, siemieniu lnianym, soczewicy. Oprócz tego wymienić tu można cykorię, cebulę, por, karczochy, inulinę, zielone banany, szparagi, karczochy, zimny ugotowany ryż, zimne ugotowane ziemniaki,  inne.

Nasz mózg, jelita i żyjące w nich drobnoustroje porozumiewają się ze sobą w swoim języku biologicznym. Mikroby wpływają na nasze emocje, poczucie stresu, samoocenę, podejmowane przez nas decyzje. Jelita są naszym drugim mózgiem i tak powinno się je traktować, tym bardziej, że złożoność działania jest porównywalna z działaniem naszego mózgu. Do tego dochodzi niebagatelny wpływ serotoniny (hormonu, który sygnalizuje nam radość, zadowolenie z życia i dobrostan) – wg różnych źródeł w 90 – 97% produkowanej przez mikroby. Dużej części tego narkotyku szczęścia potrzebują bakterie jelitowe do swego funkcjonowania, więc to nie jest tak, że ich szlachetność nie zna miary. Właśnie dlatego to co jemy na wielki wpływ na ilość serotoniny w organizmie. Im więcej serotoniny zostanie zużytej to transportu jedzenia, tym mniej zostanie na potrzeby naszych uczuć. To co jemy ma także znaczenie w utrzymaniu równowagi w żywotności dobrych bakterii lub opanowaniu ich przez te złe (patogeny).

Literatura:

1. Bulsiewicz, W., Zdrowie, energia, lekkość. Błonnikowy program dla jelit, JK Wydawnictwo, Łódź 2022
2. Pedre,  V., Szczęśliwe jelita, Wydawnictwo Kobiece, Białystok 2019
3. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 9 (2021), artykuł: Jak wspomóc uczenie się?, Joanna Brejecka – Pamungkas str. 44-45
4. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 12 (2020), artykuł: Zawróć ze ścieżki neurodegeneracji, str. 48-53
5. O czym lekarze ci nie powiedzą, Nr 8 (2020), artykuł: „Nakarm swój tajemniczy organ”, str. 36 – 40
6. Wyszomirski, K., Biohaking 2, Przewodnik dla zaawansowanych, Wydawnictwo Zwierciadło, Warszawa 2021

7. Naidoo, U., Dieta dla zdrowia psychicznego, JK Wydawnictwo, Łódź 2021
8. Auquier, M. A., Wszystko zaczyna się od bakterii, Wydawnictwo Vivante, Białystok 2018
9. Zschocke, A. K., Bakterie jelitowe kluczem do zdrowia, Wydawnictwo Vital, Białystok 2021
10. Kass, A., Jelstad, J., Tajemnice odporności, Muza, Warszawa, 2020
11. Sullivan, B., Więcej niż DNA, NationalGeographic, Burda Media Polska, Warszawa 2020
12. Masley, S., Zdrowy mózg, Wydawnictwo Czarna Owca, Warszawa, 2018
13. Schulte, A., Kupa szczęścia, Wydawnictwo Vital, Białystok, 2019
14. Triaire, A., Zdrowie na talerzu, Wydawnictwo KDC, Warszawa, 2009
15. Junger, A., Dieta oczyszczająca jelita, Laurum, Warszawa, 2015
16. Pedre, V., Szczęśliwe jelita, Wydawnictwo kobiece, Białystok, 2019
17. Vollmer, J.B., Zdrowe jelita zdrowe życie, Vital, Białystok, 2017
18.  Popławska W., „Ile jest człowieka w człowieku?”,   www.wiolettapoplawska.pl, www.wiolettapoplawska.pl/artykuly/

Profilaktyka chorób, a przez to oszczędność w obszarze wydatków na opiekę zdrowotną w przyszłości – to powinno być celem rządów rozmaitej maści. W zdrowym ciele – zdrowy duch.

————————————————————————

Zacznę od prezentacji na zajęciach u mojej córki w przedszkolu…

Zajęcia z najmłodszymi dziećmi niosą ze sobą wiele radości i satysfakcji.  Małe dzieci są otwarte, zaciekawione, chłoną wiedzę, starają się wykonać coś na tyle dobrze, na ile pozwalają im możliwości. Nie są jeszcze zainfekowane tak zwaną cywilizacją, która niestety niszczy w ludziach to co najlepsze. 

Małe dzieci mówią, co myślą, nie owijają w bawełnę, nie kalkulują komu co powiedzieć, żeby im się opłacało… W takiej atmosferze miło się pracuje i przeprowadza zajęcia. 😉

Zajęcia dotyczyły między innymi podstaw zdrowego odżywiania się. Rozmowa dotyczyła witamin, warzyw, owoców, zdrowych słodyczy, itp. a przy okazji zrobiliśmy sorbet i lemoniadę. 😉

————————————————————————-

Umiejętność zdrowego odżywiania się i prowadzenie zdrowego stylu życia – powinny zostać oficjalnie zakwalifikowane do kompetencji przyszłości i systematycznie kształtowane w drodze edukacji w szkołach i przedszkolach. 

Obecnie do kompetencji przyszłości zalicza się:

1. Kreatywność
2. Umiejętności przetwarzania i interpretacji złożonych informacji.
3. Przedsiębiorczość i inicjatywa.
4. Przywództwo i zarządzanie innymi.
5. Podstawowe umiejętności cyfrowe.
6. Zaawansowane umiejętności informatyczne i programowanie.

Wszystkie te kompetencje ze szczególną uwagą i dużymi środkami finansowymi – rozwijane są w szkołach. Edukacja nastawiona jest na komputeryzację, kształtowanie umiejętności posługiwania się komputerami, tabletami, elementami robotyki, kodowania i programowania, itd. Takie są wytyczne.

Dla mnie istotnym pytaniem jest: Dlaczego zapomina się o nawykach dotyczących zdrowia? Czy kreatywne myślenie i programowanie komputerów będzie możliwe przy ogromie chorób i dolegliwości, o których wiadomo, że będą ciemiężyć ludzi w niedalekiej przyszłości? jak organizm poradzi sobie z tymi „kompetencjami”, jeśli będzie niedożywiony, zgarbiony, nieszczęśliwy?

Coraz częściej mówi się o postępujących (w bardzo szybkim tempie) chorobach cywilizacyjnych. Choroby przewlekłe, nowotwory, depresje, inne, stają się plagą, epidemią 21 wieku. Niestety żywienie staje się coraz mniej jakościowe, organizmy są niedożywione, jakość pracy narządów ciała zwyczajnie obniża się.

Naukowcy, psycholodzy, lekarze, dietetycy biją na alarm. Rządzący kierują się innym tokiem myślenia. 😉

Już lekarze, psycholodzy, psychiatrzy maja ręce pełne roboty. Brakuje lekarzy zaś  chorób przybywa, a nie będzie wcale lepiej.

Jest duży rozdźwięk między tym jak być powinno, a tym jak jest.

Jadłospisy w przedszkolach i szkołach właściwie wołają o pomstę do nieba! Niestety wytyczne, które obowiązują placówki oświatowe są „nie na czasie”. Produkty typu biała mąka, biały cukier, gotowe paluszki rybne w panierce, ziemniaki pięć razy w tygodniu, mięso cztery razy w tygodniu, mleko, itd. są dalece odbiegające od promowania zdrowia. Ktoś, kto ustala wytyczne powinien zweryfikować swoją wiedzę. 

Reasumując – zdrowe odżywianie i zdrowy styl życia powinny być w czołówce kompetencji i umiejętności kształtowanych w szkołach i przedszkolach. Potrzebne tu jest ogromne wsparcie rządu, Ministerstwa, ludzi podejmujących decyzje i egzekwujących ich wykonywanie.

Trudno jest kształtować dobre nawyki żywieniowe dzieci i młodzieży, jeśli dorośli ignorują wagę tego obszaru życia. Ignorancję w tym temacie łatwo zauważyć patrząc na statystyki chorób dietozależnych, które stają się epidemią 21 wieku.

Według mojej filozofii życia najpierw należy zadbać o zdrowie, dobre samopoczucie, dostarczenie organizmowi odpowiedniej dawki wartościowego pożywienia i witamin, a dopiero potem brać się za komputery, kodowanie i programowanie.

Nie jestem w stanie zrozumieć dlaczego przy obecnym stanie wiedzy na temat ważności prawidłowego odżywiania się – jeszcze nikt nie wpadł na pomysł, by prowadzić profilaktykę chorób. Często możemy zapobiec chorobom poprzez zmianę diety.

Moim marzeniem jest, by w szkołach obowiązkowo uczono o wpływie diety i stylu życia na nasze zdrowie. By odgórnie wprowadzono takie przedmioty do szkół i zaczęto traktować to jako inwestycję.

14-15.05.2022